Ακόμα και από μακρυά..

Γύρισα απ’ τις διακοπές. Πέρασα τόσο όμορφα, που σε όλη τη διαδρομή σκεφτόμουν την ζωή και το μέλλον μου.

Φτάνω σπίτι γεμάτη μια μεγάλη βαλίτσα αναμνήσεις. Ξαπλώνω να ξεκουραστώ λίγο και εκεί κτυπάει το τηλέφωνο μου. Είναι ένας καλός μου φίλος απ’ την δουλειά μου. Τα λέμε λίγο και ξαφνικά μου αναφέρει κάτι που με αναστατώνει. Η αναφορά του σε ένα όνομα (σε ένα συνάδελφο θα πω) ήταν αρκετό να με αναστατώσει. Πάνω στη συζήτηση μου λέει ότι αυτό το άτομο είναι πολύ χαρούμενο που έφυγα, που δεν είμαι στο οπτικό του χώρο και ότι μάλλον με αντιπαθεί πολύ.

Στεναχωρεθηκα πολύ. Δεν είπα κάτι, έκανα ότι τάχα δεν καταλαβαίνω τι μου λέει, ότι μάλλον είναι ένα τυχαίο γεγονός. Πως να εξηγήσω στον φίλο μου, πόσο σημαντικός ήταν αυτός ο συνάδελφος κάποτε για μενα.. Αρκέστηκα στο να γελάσω να δείξω ότι δεν με ενοχλεί. Να μην δώσω συνέχεια.

Έκλεισα το τηλέφωνο και δεν μπορούσα να συγκρατησω τα δάκρυα μου. Όχι για την χαρά αυτού του ανθρώπου, αλλά για το γεγονός ότι η παρουσία μου είναι αυτή που του προκαλούσε δυσφορία..

Δεν έχω ξανανιώσει ποτέ στη ζωή μου αυτό το συναίσθημα. Ότι κάποιος με μισεί.. Ότι μπορεί να είναι τόσο δυσάρεστη η παρουσία μου για ένα άνθρωπο που η φυγή μου να του προκαλεί χαρά.

Δεν έχω βλάψει ποτέ στη ζωή μου άνθρωπο. Αναρωτιέμαι.. Γιατί;

Σκεφτόμουνα τι κακό έχω κάνει, και το μόνο που μου ερχόταν στο μυαλό είναι η καλοσύνη που πρόσφερα σε αυτόν τον άνθρωπο. Η βοήθεια, το γέλιο, η στήριξη. Και αναρωτιέμαι πως γίνεται ένας άνθρωπος να τα ξεχνά ολα αυτά; Γιατί ένας άνθρωπος να κρατά μόνο ότι τον συμφέρει, ότι τον βολεύει, και να ξεχνά τα ποσά έκανες για αυτόν; Γιατί οι άνθρωποι ξεχνάνε τόσο εύκολα; Γιατί; Κάνεις δεν κατάφερε ποτέ να μου λύσει αυτή την απορία.

Ειδικά όταν αυτός ο άνθρωπος ήταν κάποτε σημαντικός. Ήταν κάποτε τόσα πολλά. Και πως τα φέρνει η ζωή, μετά από καιρό αυτός ο ίδιος άνθρωπος να σε μισεί, να μην μπορεί να βρίσκεται στο ίδιο χώρο μαζί σου, που περιμένει πως και πως να φύγεις.

Δεν ξέρω. Δεν το χωράει το μυαλό μου. Οι άνθρωποι λατρεύουν να ξεχνούν τα ποσά έχεις κάνει γι’ αυτούς και μια καλή μέρα με ένα μαγικό τρόπο.. σε μισούν. Ο λόγος; Επειδή δεν μπορούν να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες. Σε μισούν για να μη μισησουν τον εαυτό τους. Επειδή έχουν μάθει να ψάχνουν κάποιο να ρίξουν το φταίξιμο. Δεν ζυγίζουν τα γεγονότα και τις καταστάσεις. Πιστεύουν ότι το μίσος θα τους κάνει να νιώσουν πιο όμορφα. Η άρνηση να ρίξουν κι αυτή τη φορά το φταίξιμο στους ίδιους ή να αναλάβουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης τους γεμίζει με μίσος.

Ξέρεις, ξεχνούν οι άνθρωποι. Πάντοτε πίστευα στην καλοσύνη και στην αθωότητα που τους διακρίνει. Ονειρευόμουν την ανιδιοτελή τους φροντίδα , οραματιζόμουν την θετική τους πλευρά. Με πληγώνει που ξεχνούν τόσο γρήγορα. Έρχεται η στιγμή που δε θυμούνται τι τους έδωσες, τις ατελείωτες μέρες και τα βράδια σου που έτρεχες ξωπίσω τους, τον αμέτρητο χρόνο σου που τους διέθετες. Αδιαφορούν αν εσύ κάποτε παραγκώνιζες τα δικά σου θέλω, τότε που έβαζες πάνω από όλα την ύπαρξη τους, που προβληματιζόσουν για εκείνους μονάχα .Και δεν το έκανες για να αποδείξεις τίποτα.

Απλά έτσι επιθυμούσες και έτσι έπραττες. Άλλες φορές νομίζεις μήπως έπαθαν κάποια παροδική αμνησία..

Έχω παράπονα που με πνίγουν. Μα τι ειρωνεία, άνθρωποι δικοί σου, ξεχωριστοί στην καρδιά σου, άνθρωποι που τόσο νοιαζοσουν , που κάποτε θα έπεφτες στη φωτιά για χάρη τους. Με πονά πολύ. Με πληγώνουν και με ματώνουν οι πράξεις τους, η αδιαφορία τους. Οι άνθρωποι που κάποτε τους δώριζες απλόχερα την ψυχή σου, να σου γυρίζουν δίχως άλλο την πλάτη. Δε βρήκα τρόπο να το αποδεχτώ. Ίσως γιατί δεν σκέπτομαι έτσι, ίσως γιατί μεγάλωσα με αξίες που ακόμα κουβαλώ βαθιά μέσα μου.

Οι άνθρωποι ξεχνούν τι τους πρόσφερες κάποτε και με πικραίνει .Δεν είμαι γκρινιάρα, μα είμαι ευαίσθητος άνθρωπος. Συχνά αναρωτιέμαι “γιατί να συμβαίνει αυτό, πώς άλλαξε τούτος ο κόσμος’. Ίσως γιατί ο κόσμος έχει γεύση πικρή, γλυκιά, αλμυρή, ξινή. Η πίκρα αυτή στο στόμα που μου αφήνουν οι άνθρωποι με πληγώνει. Εγώ θα προτιμώ τη γλυκιά γεύση να γεμίζει τα χείλη και το στόμα. Να μπουκώνει και να ζεσταίνει την καρδιά.

Και σκέφτομαι αυτόν τον άνθρωπο και αναρωτιέμαι. Ειναι τελικά τόσο αχάριστος αυτός ο άνθρωπος που ξαφνικά έγινα ο χειρότερος του εχθρός, που ξαφνικά ξέχασε όλα αυτά τα καλά που έκανα για αυτόν; Και αν πιστεύει ότι του έκανα κάτι, γιατί δεν με ρώτησε ποτέ.. Είναι δυνατό; Αρνούμαι να το πιστέψω. Θα τον δικαιολογήσω και τώρα και θα πω ότι είναι οι σκέψεις του μυαλού του που λειτουργούν εγωιστικό.

Ακόμα και τώρα θα τον δικαιολογήσω γιατί αρνούμαι να πιστέψω ότι ξέχασε, ότι δεν εκτίμησε ποτέ όσα απλόχερα σου έδωσα. Αρνούμαι να το δεχτώ.

Και όσο γράφω για αυτόν τόσο τα δάκρυα σαν ποτάμι τρέχουν. Γιατί να με μισεί; Ενα μεγάλο παράπονο μέσα μου και χιλιάδες εικόνες.

Ναι σε σένα μιλάω.. Και σκέφτομαι πως ξέχασες όλα αυτά. Απλά απάντησε μου σε αυτές τις ερωτήσεις. Ποιος ήταν εκεί κάθε φορά να σε στηρίξει; Ποιος ήταν εκεί να σου προσφέρει καλοσύνη, να σε βοηθήσει, να σε συμβουλεύει, να σε ακούει; Πόσες φορές απάντησα με καλοσύνη στην αγένεια σου; Πόσες φορές συγχώρεσα τις λάθος συμπεριφορές σου, πόσες φορές έκανα στην άκρη τα δικά μου θέλω για σένα; Πόσες; Απλά πες μου πόσες φορές.. Ακόμα και όταν με κατηγορήσες δεν είπα λέξη, δεν σου ζήτησα ποτέ το λόγο. Απομακρυνθηκα αθόρυβα όπως έπρεπε, για να μην κάνω χειρότερα τα πράγματα.. Σκέψου όλα αυτά και αλήθεια πες μου αν αξιζα αυτό το μίσος και την κακία που βγάζεις για μενα..

Αν το αξιζα θα το δεχόμουν και θα σου ζητούσα συγγνώμη.. Αλλά όχι δεν το αξίζω. Εγώ το μόνο που έκανα είναι να μείνω μακριά σου όπως μου ζήτησες.

Και έτσι από μακρυά συνεχίζει να βασανίζει το μυαλό μου..

Και σκέφτομαι ότι δεν θέλω να πάω πισω ξανά. Αυτό το μίσος με σκοτώνει..

Και έτσι ξαφνικά ακόμα και από μακρυά αυτό το όνομα κατάφερε να με κάνει να κλάψω ξανά..μόνο με μια αναφορά στο όνομα του..

Ένα μεγάλο γιατί…

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...