εσυ επέτρεψες αυτές τις συμπεριφορές..

Λοιπόν, όπως λέμε στο life coaching: reframing ή αναπλαισίωση…

Θα καταλάβετε σε τι αναφέρομαι..

Μιλώ στον κάθενα απο σας ξεχω´ριστά, που έχει πληγωθεί απο άλλους άνθρωπους. Καταλαβαίνω απόλυτα πως νιώθεις αλλά θα καταλάβεις που το πάω. Σε πλήγωσαν, σε κορόιδεψαν και σε πρόδωσαν. Τους έδωσες αλόγιστα ό,τι πιο πολύτιμο είχες, και το μεταχειρίστηκαν τελικά σαν να τους χάρισαν μια δωρεάν εφημερίδα στο δρόμο, την οποία χωρίς καν να διαβάσουν, έβαλαν κάτω στη σακούλα σκουπιδιών για να μη τρέχει. Χρόνος, σκέψη, ενέργεια, βοήθεια, αγκαλιά, ζεστασιά και φροντίδα, όλα για το τίποτα λες.

Σε ταλαιπώρησαν, σε αμέλησαν, σε σύγκριναν και σε μείωσαν, και χωρίς να σε εκτιμήσουν, σου γύρισαν υπεροπτικά την πλάτη ή απλά αδιαφόρησαν. Σε όσους καταλογίζεις πως ζητιάνεψες ψίχουλα ή ένα κοκκαλάκι για να γλύφεις από την προσοχή τους. Σε όσους τριτοτέταρτους όπως οριοθετείς, χρεώνεις πως ανέβασες σε θρόνους ενώ ήταν για τους σταύλους και τα χωράφια (τίποτα κακό σε αυτά), σε όσους έδωσες μέχρι και τον δικό σου θρόνο και το εσωτερικό σου παλάτι. Μέχρι και το είναι σου που τώρα στέρεψε και τρεμοπαίζει σαν κερί, κι ακόμα αναρωτιέσαι το γιατί.

Ναι, σε επίπεδο προσωπικότητας το κάρμα που αντιστοιχεί στον βαθμό της θλίψης κι απόγνωσής που σου προκάλεσαν, δεν πρόκειται να το γλυτώσουν σε καμία περίπτωση. Μα σε επίπεδο ψυχής, ήταν όλοι τους δάσκαλοί σου. Ή αν θες κομπάρσοι στο παιχνίδι της ζωής και στα προσυμφωνημένα σενάρια της γνώσης, εξέλιξης και αναβάθμισής σου, που δέχτηκαν να παίξουν αυτούς τους δύσκολους κι άκαρδους εγωιστικούς ρόλους, τόσο ασυνείδητα όσο κι υποσυνείδητα. Αυτή η σκέψη (όπως λέμε στο life coaching: reframing ή αναπλαισίωση) δεν έχει σκοπό να τους “αθωώσει”, αλλά να στρέψει όλη την προσοχή σου από αυτούς, σε εσένα. Έτσι και μόνο, θα μπορέσεις να πάρεις την ευθύνη και κατ’ επέκταση την δύναμή σου πίσω.

Θα μου πεις εγώ τι φταίω που τα έκανα όλα τέλεια ή προσπάθησα ή κουβαλούσα μόνος μου και τραβούσα ακούραστα το κουπί μέχρι που η βάρκα πήγε τόσο μακριά; Ο άλλος έφυγε με ένα ταχύπλοο που τον περίμενε, κι εγώ έμεινα μόνος στο σκοτεινό πουθενά του απέραντου ωκεανού μακριά από κάθε στεριά κι άνθρωπο και ζώο. Τι φταίω;

Δύο ερωτήσεις: Ποιο ήταν το δικό σου μερίδιο ευθύνης; Μα κι αν σου φέρθηκε έτσι, εσύ γιατί έμεινες; Γιατί δεν έφυγες όταν μπορούσες; Γιατί έτσι ακριβώς συμπεριφέρθηκες εσύ στον εαυτό σου. Κι οι άλλοι, μας συμπεριφέρονται όπως ακριβώς τους επιτρέπουμε. Τι δεν καταλαβαίνεις; Αυτό που βίωσες ήταν απλά μια αντανάκλαση και προβολή της δικής σου συμπεριφοράς. Όχι προς τον άλλον, αλλά προς τον ίδιο σου τον εαυτό σου.

«Με κορόιδεψε» «Μα εσύ κορόιδεψες τον εαυτό σου»
«Με εγκατέλειψε» «Μα εσ εγκατέλειψες τον εαυτό σου»
«Δε με νοιάστηκε» «Μα εσύ δεν σε νοιάστηκες»

«Δε με φρόντισε» «Μα εσύ δε σε φρόντισες»
«Αδιαφόρησε» «Μα εσύ αδιαφόρησες για σένα»
«Έβαζε άλλους για προτεραιότητα» «Μα κι εσύ τι έκανες σε σχέση με τον εαυτό σου;»

Δες: Αν κάποιος δεν σου αναγνωρίζει ή δεν βλέπει την αξία σου, αν εσύ ξέρεις την αξία σου, γιατί μένεις; Επειδή αυτό ίσως αλλάξει στο αύριο; Αν προσπαθήσεις λίγο ακόμη; Πόσο ακόμη; Και μέχρι τότε τι γίνεται; Αδιαφορείς και σε βάζεις δεύτερη προτεραιότητα. Εσύ παράτησες εσένα. Εσύ δε σε φρόντισες. Εσύ δεν σε αγάπησες και σε σκόρπισες σε μέρη που δεν ήταν για σένα. Από εξάρτηση, αδυναμία, ανάγκη, όχι από καθαρή αγάπη και επιλογή. Οφείλεις σε σένα να το εξομολογηθείς και να το παραδεχτείς.

Επομένως όλα αντανακλούν την σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας. Εσύ τους επέτρεψες να κάνουν όσα λές…κατάλαβες την διαφορά;

Πρέπει να καταλάβεις, ότι το επίπεδο πόνου κι όλων αυτών των αρνητικών συναισθημάτων που νιώθεις, δεν είναι τίποτε άλλο από το επίπεδο και βαθμό που άφησες εσένα. Ανεβαίνουμε συνειδητότητα κι εκεί που πάμε, θα χρειαστούμε άλλες αντιλήψεις και πεποιθήσεις. Αυτά θα είναι τα εισιτήρια μας, ούτε οι τσάντες, ούτε τα αμάξια, ούτε τα καλοδουλεμένα σώματα, μόνο οι εσωτερικές αρετές και ποιότητες. Τίποτε άλλο.

Η ήρα θα χωρίσει από το σιτάρι, κι αυτή τη φορά σ’ αυτό το “άλμα”, τα χλωρά δεν θα καούν με τα ξερά. Ο καρχαρίας ακολουθεί τη φύση του, αν εσύ έχεις ανοιχτή πληγή, ο καρχαρίας θα μυριστεί το αίμα και θα επιτεθεί στο αδύναμό σου σημείο. Όχι ό,τι πιο ευχάριστο, αλλά αφού δε το φροντίζεις, θα έρθει με τον τρόπο που ορίζει η νομοτέλεια να στη δείξει, και συνήθως να στην κάνει ακόμα μεγαλύτερη παίρνοντας και επιπλέον κομμάτια μαζί του όσο δε τον απωθείς. Δεν είμαστε όλοι θεραπευτές, ούτε και δελφίνια.

Όμοια με όμοια λοιπόν, και “όμοιος ομοίω αεί πελάζει” όπως αναφέρει κι ο Πλάτωνας στο Συμπόσιο. Το οποίο δεν αναφέρεται πάντα στο σύνολο, αλλά και στα επιμέρους στοιχεία που προκαλούν έλξη προς και από την κάθε μεριά.

Καθώς αναγνωρίζεις το μερίδιό σου αλλά σιγά σιγά και την αξία σου, μαθαίνοντας να σε αγαπάς να σε φροντίζεις και να σε προστατεύεις, θα δεις πως άνθρωποι θα αρχίσουν να εξαφανίζονται από την πραγματικότητά σου, ενώ παράλληλα με μαγικό τρόπο, θα δίνουν τη θέση τους σε νέους, πιο συμβατούς με τον νέο εσωτερικό σου ρυθμό και μελωδία.

Δεν περιγράφεται η επίγνωση παρά μόνο βιώνεται, κι όταν είσαι εκεί ή πλησιάζεις, απλά θα το καταλάβεις, όχι με το νου, αλλά με την καρδιά. Την μόνη πυξίδα που δεν απομαγνητίζεται από καμία καταιγίδα ή ηλεκτρονικό παλμό, σαν ένας αέναος εσωτερικός μουσικός βηματοδότης.

Επομένως  ναι το πρώτο που έχεις να κάνεις είναι να προσπαθήσεις να αγαπήσεις τον εαυτό σου, να φτιάξεις την σχέση σου με σένα.

Και μετά αν μπορείς συγχωρέσες τους. Για σένα και πάλι να το κάνεις. Και αν πάλι δεν μπορείς, το καταλαβαίνω.. Δυστυχώς, για να φτάσεις στο επίπεδο να συγχωρήσεις κάποιον θα πρέπει να πάψεις να αισθάνεσαι τη δυσφορία και τον πόνο που σου προκάλεσε η συμπεριφορά τους. Καλώς ή κακώς, αυτά τα επίπεδα αυτοεκτίμησης κι αυτοσεβασμού, τα κατακτούμε μετά από χρόνια εμπειρίας

Είτε το θέμα είναι φιλικό είτε είναι ερωτικό, όταν κάποιος σου φερθεί σκάρτα, ξεγράφεται απ’ τη ζωή σου.  Είναι προτιμότερο να παραδεχθείς πόσο σ’ έχει επηρεάσει αρνητικά και να πεις ένα «άντε γαμήσου, ρε φίλε». Να βγάλεις αυτόν τον άνθρωπο απ’ τη σκέψη σου κι απ’ τη ζωή σου μια για πάντα. Αυτό ονομάζεται ειλικρινή αντιμετώπιση μιας άβολης κατάστασης για εμάς.

Αν μπορέσεις να συγχωρέσεις πραγματικά, ακόμη καλύτερα! Αλλά μην είσαι σκληρός με τον εαυτό σου αν δεν μπορείς..απλά βγάλε αυτό τον άνθρωπο από τη ζωή σου, και κυρίως απ᾽το μυαλό σου…στο κάτω κάτω δεν μπορείς να συμπαθείς τους πάντες, και είναι εντάξει να μην συμπαθείς πλέον κάποιον..φτάνει να μην σε επηρεάζει με αρνητικές σκέψεις…και φτάνει να αναλάβεις και εσύ το μερίδιο ευθύνης ότι επέτρεψες αυτές τις συμπεριφορές..

Θα μιλήσουμε για την συγχώρεση άλλη φορά!!!

Παρόλα αυτά όσοι σε πλήγωσαν…ήταν δάσκαλοι σου..

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...