η μαστιγα τησ αχαριστίασ

Πολλοί έχουν αναρωτηθεί πόσο αχάριστος μπορεί να είναι ή να γίνει ένας άνθρωπος. Η απάντηση είναι απλή: Όσες φορές τον αφήσεις! Κάποια άτομα δεν εκτιμούν ό,τι και να τους δώσεις. Αντιθέτως σου δείχνουν όλο και περισσότερο την άσχημη πλευρά του εαυτού τους. Η αιτία που συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο είναι άγνωστη. Αυτό, όμως, που είναι σίγουρο είναι ότι δεν φταίει μόνο ο άνθρωπος αυτός αλλά και εσύ που δέχεσαι την αχαριστία και υπερεκτιμάς την αξία του.

Στο μονοπάτι της ζωής, θα συναντήσετε ανθρώπους που θα σας πλησιάσουν προσπαθώντας να εκμεταλλευτούν τις ευαισθησίες σας. Την καλοσύνη και αγαθότητα σας. Θα κάνουν τα πάντα για να συνδεθούν μαζί σας, αφού έχουν νιώσει το χάρισμα σας να βοηθάτε και να δίνεστε στους άλλους.

Στην αρχή θα σας αποθεώσουν, μην ξεχνάτε ότι ο προδότης είναι πάντα κάποιος που μας δόξασε. Θα σας τονίζουν το πόσο υπέροχος άνθρωπος είστε. Αλλά με την πάροδο του χρόνου και αφού έχουν πάρει και παίξει με την ψυχή σας, ο θαυμασμός θα γίνετε αδιαφορία, απομάκρυνση και λήθη. Απλά και μόνο διότι δεν εξυπηρετείτε πια τις ανάγκες τους. Οι άνθρωποι αυτοί ποτέ δεν νοιάστηκαν πραγματικά για εσάς αλλά μονάχα γι αυτό που τους δίνατε. Για εκείνο που έπαιρναν από εσάς και όχι γι εσάς.

 Μοιράζεσαι με κάποιον πτυχές του εαυτού σου και δένεσαι μαζί του, δίνεις ό,τι καλύτερο μπορείς, είσαι εκεί οποιαδήποτε στιγμή σε χρειαστεί και το μόνο που περιμένεις είναι να το εκτιμήσει. Να εκτιμήσει εσένα σαν άνθρωπο, τίποτα περισσότερο. Ο σοφός λαός παρομοιάζει την αχαριστία με ένα βαρέλι δίχως πάτο, το οποίο όσο κι αν εσύ γεμίζεις, αυτό δεν γεμίζει ποτέ! Αν το καλοσκεφτούμε, δεν θα υπήρχε πιο ακριβής χαρακτηρισμός για το φαινόμενο αχαριστία αν και είναι άπειρα τα ρητά περί αυτής, το οποίο είναι από τις χειρότερες εμπειρίες που μπορεί να έχουμε και δυστυχώς όλοι το έχουμε βιώσει πολλές φορές. Είναι ένα φαινόμενο το οποίο λογική εξήγηση δεν έχει αφενός κι αφετέρου μας πληγώνει αλλά και μας θυμώνει πολύ.
Αχαριστία κι Άγιος ο Θεός.

Αχαριστία σημαίνει να μην αναγνωρίζω και να μην εκτιμώ τα όσα μου δίνει κάποιος. Να μην είμαι ευχαριστημένος ή χορτάτος ποτέ όσα κι αν για μένα κάνει και να μην δείχνω ευγνώμων ούτε με λόγια μήτε με πράξεις. Επίσης σημαίνει να μη δώσω τίποτα πίσω εγώ κι αυτό όχι με την έννοια της συναλλαγής μα στην ανθρώπινη βάση του δούναι και λαβείν που πρέπει να υπάρχει στις οποιαδήποτε σχέσεις. Ο αχάριστος άνθρωπος λοιπόν είναι ένας άνθρωπος που δεν αξίζει να προσπαθούμε να του δείξουμε ότι είναι λάθος διότι δεν θα το καταλάβει ποτέ. Αν ήταν σωστός, θα είχε αξιολογήσει από μόνος του τα πράγματα και θα είχε ορθή κρίση συνεπώς δεν θα φερόταν έτσι. Προφανώς είναι ένας άνθρωπος που αγαπά πολύ τον εαυτό του και θέλει μόνο να παίρνει γενικά, είτε υλικά είτε ψυχικά είτε με οποιονδήποτε τρόπο.


Οι αχάριστοι άνθρωποι όταν σταματήσουν να παίρνουν χάνονται και εξαφανίζονται, ψάχνοντας το επόμενο θύμα τους. Φρόντισε να μην είσαι εσύ…Οι αχάριστοι άνθρωποι τα δέχονται όλα αυτά με χαρά μέχρι τη στιγμή που θα αποφασίσεις να βάλεις τα όρια σου και ν΄ αλλάξεις. Ο ίδιος δε θεωρεί πως είναι αχάριστος και δεν βλέπει ότι φέρεται απαράδεκτα. Θεωρεί ίσως ότι είναι υποχρεωμένοι οι άλλοι να του προσφέρουν όσα του προσφέρουν και δεν κάνουν κάτι ιδιαίτερο αλλά μάλλον του χρωστάνε κιόλας. Το ευχαριστώ είναι άγνωστη λέξη κι ακόμη πιο άγνωστη πράξη για αυτόν και σου δείχνει δίχως ντροπή αυτή του τη στάση.

Πιστεύει πως θα είσαι πάντα εκεί και πως πάντα θα δίνεις δίχως να χρειαστεί να λάβεις ούτε να πρέπει να σε εκτιμά για αυτό. Το χειρότερο ακόμη είναι πως υπάρχει και η περίπτωση να στο ξεπληρώσει και κάνοντάς σου κάτι άσχημο. Εκεί τα χάνει κανείς… Πως να το διαχειριστεί αυτό; Δεν έχει λογική, δεν έχει ερμηνεία, είναι άδικο και σου προκαλεί αγανάκτηση, απογοήτευση, θυμό μα και πονάει ας μην κρυβόμαστε. Υπάρχει μια θεωρία που λέει πως η αχαριστία και η αγνωμοσύνη είναι ψυχική νόσος εντέλει και μια άλλη που ισχυρίζεται πως είναι μέγα αμάρτημα κι από θρησκευτικής απόψεως.

Θα απογοητευτείς, θα νευριάσεις, αλλά στο τέλος θα πάρεις το μάθημα που ήρθαν να σου δώσουν. Μαζί με αυτό θα γνωρίσεις μια καινούρια πλευρά του εαυτού σου, που δεν ήξερες ότι υπάρχει. Θα σταματήσεις να δίνεις τόσα και θα σε προσέχεις περισσότερο. Θα κατανοήσεις πως είσαι μόνος σου και ότι ο καθένας αγαπάει και δίνει μέχρι εκεί που ο ίδιος δεν ξεβολεύεται. Εκείνη τη στιγμή θα ξεκινήσεις να ζεις για σένα χωρίς να υπολογίζεις τις ανάγκες του καθενός, πόσο μάλλον να τις βάζεις πιο πάνω από τις δικές σου ανάγκες.

Τελικά ίσως ευσταθεί αυτό που κάποιοι υποστηρίζουν: Πως πρέπει μάλλον να τους λυπόμαστε τέτοιους ανθρώπους αφού πάντα θα είναι δυστυχισμένοι… Αξίζουμε εκτίμηση και αξίζουμε να πάρουμε κι εμείς πίσω κι αυτό ας μην το ξεχνάμε. Φερόμενοι έτσι σε έναν άνθρωπο που δεν θα εκτιμήσει και δεν θα ευχαριστηθεί ποτέ, τον εκπαιδεύουμε να μην μπει καν στον κόπο να προσπαθήσει να αλλάξει ή να καταλάβει πόσο άσχημο είναι αυτό το χαρακτηριστικό που έχει. Επιπρόσθετα ίσως δεν δίνουμε την πρέπουσα σημασία κι αξία εκεί που αξίζει τον κόπο ασχολούμενοι με τον αχάριστο μα το χειρότερο είναι να μειώνουμε έτσι τον εαυτό μας παραγκωνίζοντας τις δικές μας ανάγκες συνάμα.

Ο άνθρωπος που δίνει πολλά, που αγαπάει πολύ, που ανέχεται και δέχεται πολλά κάποια μέρα τα διαγράφει όλα και φεύγει για μια ζωή ανάλογη της αξίας του. Εύκολα τα δεδομένα γίνονται ζητούμενα και οι άνθρωποί μας ξένοι. Την επόμενη φορά που θα φερθείς με αχαριστία να είσαι έτοιμος και να τη δεχτείς, γιατί όλα σ΄ αυτήν την ζωή πληρώνονται. Όλα είναι εφήμερα και εμείς προσωρινοί. Φρόντισε ν΄ αξίζεις την ιδιότητα του ανθρώπου που σου έδωσαν!

῾῾Γιατί ο αχάριστος άνθρωπος είναι αδύναμος άνθρωπος.

Είναι εκείνος που δεν μπορεί να σταθεί όρθιος με τις δικές του δυνάμεις.

Δεν μπορεί να λάμψει, να φωτίσει, να διαπρέψει.

Γι αυτό χρειάζεται να αρπάξει την ενέργεια, τη δύναμη, την υπόσταση, την περιουσία, τα συναισθήματα κάποιου άλλου που τα έχει σε περίσσεια.

Κι έτσι, σχεδιάζει προσεκτικά, αθόρυβα και συνωμοτικά τις επόμενες του κινήσεις. Τα βήματα που θα χρειαστεί να κάνει ώστε να πετύχει στην αρπαγή του.

Και όμως, πόσο λάθος κάνει!

Γιατί όσα κι αν αρπάξει, πάλι θα χρειαστεί και άλλα, και άλλα…

Γιατί δεν είναι παραγωγός. Δεν είναι αυτόφωτος αλλά ετερόφωτος.

Κι έτσι για πάντα θα παραμένει εξαρτημένος από εκείνον που του άρπαξε χωρίς ευγνωμοσύνη.

Γι αυτό, ποτέ μη σε θλίβουν, ούτε να σε θυμώνουν οι αχάριστοι άνθρωποι στη ζωή σου.

Δεν είναι παρά υπενθυμίσεις από την ίδια την ύπαρξη για τη δική σου δύναμη, για τη δική σου προοπτική και την δική σου υπόσταση.

Αν υπάρχουν αχάριστοι στη ζωή σου, σημαίνει ότι εσύ είσαι ο δημιουργός.

Και καμιά δημιουργία δεν μπορεί ποτέ να πέσει θύμα αρπαγής.

Γιατί ότι κι αν αρπάξεις από το γεννήτορα, αυτός θα εξακολουθήσει να παράγει, να δημιουργεί και να ανοίγει δρόμους.

Ενώ ο αχάριστος είναι καταδικασμένος να μαραθεί μέσα στο σκοτάδι της ανυπαρξίας από την οποία προήλθε.᾽᾽

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...