Να ζητάμε συγγνώμη όταν έχουμε βλάψει πραγματικά κάποιον Είναι δείγμα ενός γενναίου ανθρώπου

Στη ζωή μας βρισκόμαστε σε συνεχή επαφή με τους συνανθρώπους μας και αναπτύσσουμε ποικίλες σχέσεις. Στην πορεία αυτών των επαφών και των σχέσεων μερικές φορές συμβαίνει να υποπίπτουμε σε κάποια σφάλματα, είτε εμείς είτε οι άλλοι. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, καλούμαστε είτε να ζητήσουμε είτε να δώσουμε συγγνώμη, αναλόγως, ώστε να μην διαταραχθούν και, τελικώς, διαλυθούν οι σχέσεις μας.


Ο άνθρωπος δεν είναι τέλειος, και είναι φυσικό να κάνει κάποια λάθη στη ζωή του. Μπορεί να φταίνε η απροσεξία, η άγνοια, η νευρικότητα, και άλλοι διάφοροι παράγοντες. Ό,τι πάντως και να φταίει, σημασία έχει να καταλάβει ο άνθρωπος εγκαίρως το σφάλμα του και να το αναγνωρίσει και τότε θα είναι πράγματι ικανός να ζητήσει ειλικρινώς συγγνώμη.

Γράφοντας και διαβάζοντας διαρκώς για το πώς μπορούμε να συγχωρέσουμε τους άλλους, είναι σημαντικό να μάθουμε να αναγνωρίζουμε και τα δικά μας λάθη και να ζητάμε συγγνώμη όταν αυτό είναι απαραίτητο. Το να ζητάς συγγνώμη από πολλούς αντιμετωπίζεται ως μία ένδειξη αδυναμίας, αφού δείχνεις στον άλλο την τρωτή πλευρά σου. Αρκετοί μάλιστα τη χαρακτηρίζουν και ως μία μάταιη ενέργεια, αφού το κακό έχει γίνει και δε διορθώνεται.

Η δύναμη της συγγνώμης είναι ικανή να αλλάξει τη ζωή μας. Η «μετάνοια» έχει την δύναμη να διορθώνει…το κακό, να ενώνει τις σχέσεις και να ανακουφίζει τις «πληγές». Η συγγνώμη είναι μια σημαντική τελετουργία, μια ένδειξη σεβασμού και συμπάθειας για αυτόν που έσφαλε. Παράλληλα, αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την διατήρηση μιας σχέσης, καθώς αφοπλίζει το θυμό και εμποδίσει τις περαιτέρω παρεξηγήσεις.

Ο άνθρωπος όμως, που διστάζει και αποφεύγει να ζητήσει συγγνώμη για ένα σφάλμα του, κάνει πολύ μεγάλο κακό στον εαυτό του. Υποθάλπει τα ελαττώματα του και, αντί να τα περιορίσει, τα πολλαπλασιάζει, πράγμα που έχει και μεγάλες κοινωνικές συνέπειες. Ο άνθρωπος τότε γίνεται ευάλωτος σε κάθε ηθική νόσο, αλλοτριώνεται και χάνει τον εαυτό του, χάνει και την χαρά της γνήσιας επαφής και επικοινωνίας με τους συνανθρώπους του. Η άρνηση αυτή δηλώνει έλλειψη κατανόησης, έλλειψη ευαισθησίας, έλλειψη ήθους και αυτογνωσίας. Και όλα αυτά για χάρη ενός άρρωστου εγωισμού, που δε βγάζει πουθενά. Ή μάλλον κάπου βγάζει. Βγάζει αναμφίβολα σε ένα αδιέξοδο, μπροστά στα τείχη της απομόνωσης, του ψυχικού μαρασμού, της αυταπάτης…

Αυτός όμως που έχει τα κότσια και ζητάει συγγνώμη, έχει πράξει έναν σπουδαίο άθλο: έχει υπολογίσει περισσότερο εκείνη τη στιγμή έναν άλλο άνθρωπο και έχει νικήσει τον εγωισμό του. Δε διστάζει να ταπεινωθεί και δείξει την έμπρακτη μεταμέλειά του. Ακόμα και αν δεν μπορούμε να φέρουμε το χρόνο πίσω ώστε να μην μπορούσαμε να προκαλέσουμε καθόλου τη συναισθηματική πληγή, με το να ζητήσουμε συγγνώμη δείχνουμε στον άλλο πως έχουμε μετανιώσει για αυτό που συνέβη και επιθυμούμε να διορθώσουμε το κακό. Δείχνουμε ότι σεβόμαστε τον άλλον άνθρωπο και εκτιμούμε την σχέση που κάποτε είχαμε μαζι του έστω και να κάναμε λάθη. Είναι θέμα σεβασμού.

Αν ο άλλος άνθρωπος δεν αποδεχτεί τη συγγνώμη, τότε αυτό αφορά τον ίδιο, εμείς καταβάλλαμε την προσπάθεια και είχαμε το θάρρος να παραδεχτούμε ότι σφάλλαμε. Και εκείνη τη στιγμή, αυτή η συνειδητοποίηση, μας βοηθάει να ωριμάσουμε περισσότερο πνευματικά και να φτάσουμε ένα βήμα πιο κοντά στην αυτογνωσία.

Να ζητάμε συγγνώμη όταν σφάλλουμε και έχουμε βλάψει πραγματικά κάποιον. Δεν είναι ντροπή, δεν είναι αδυναμία, δεν είναι έλλειψη αυτοσεβασμού. Είναι δείγμα ενός γενναίου ανθρώπου που υπολογίζει περισσότερο έναν άνθρωπο από τον δικό του εγωισμό, είναι δείγμα ενός ανθρώπου που σέβεται τον άλλον άνθρωπο.

Σκεφτείτε πόσες σχέσεις χάνονται με μια γεύση πικρίας, γιατι δεν είχαμε τα κότσια να πούμε μια συγγνώμη. Μια μικρή λέξη που δεν ειπώθηκε ποτέ είναι ικανή να κάνει δύο ανθρώπους ξαφνικά ξένους. Ανθρώπους που κάποτε θαύμαζαν ο ένας τον άλλον.

Γι᾽αυτό σου λέω άνθρωπε:

Μάθε να ζητάς συγγνώμη όταν φταις για τις πληγές που κουβαλούν άλλοι εξαιτίας σου. 

Μάθε να ζητάς συγγνώμη όταν η συμπεριφορά σου κάποιες φορές φέρνει κάποιον σε δύσκολη θέση έστω κι αν δεν το καταλαβαίνεις εκείνη τη δεδομένη στιγμή.

Η λέξη συγγνώμη, άλλωστε, δεν κοστίζει τίποτα για να την ξεστομίσεις. Αν την κλειδώσεις, όμως, μέσα σου και δεν την εκφράζεις όταν χρειάζεται, να ξέρεις πως μπορεί να κοστίσει σε σένα ορισμένους ανθρώπους, που ίσως κάποτε μετανιώσεις που έχασες… τότε θα είναι αργά;

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...