να είσαι καλά…μόνο αυτό με νοιάζει

Πολλές φορές αναρωτιόμαστε για το τι είναι η αγνή αγάπη. Σκεφτόμαστε πως είναι το απόλυτο και αν το έχουμε νιώσει ποτέ. Δύσκολες ερωτήσεις με δυσκολότερες απαντήσεις. Τυχεροί όσοι μπόρεσαν να δώσουν μια τέτοια απάντηση.

Και για πες μου πώς είναι η μέρα σου; Πως περνά η καθημερινότητά σου; Πως περνούν τα βράδια σου; Αν ρωτούσες για μένα θα σου έλεγα πως είμαι καλά. Είμαι καλά και δεν έχω νεύρα μέσα στη μέρα. Θα το χαρακτήριζα ως ήρεμη στεναχώρια, τουλάχιστον τις περισσότερες μέρες. Συνήθως ξεσπώ όταν είμαι μόνη μου, αλλά μετά από λίγο μου περνάει. Αλλά περνάνε αυτά σωστά; Θέλω τόσο πολύ να μάθω τα νέα σου. Νιώθω τη ζωή σου να κυλάει και εγώ δεν είμαι καν κομπάρσος σε αυτή. Μα και να ήμουν χειρότερα θα ήταν, σωστά; Το είχα πει πολλές φορές μα δεν έδινα σημασία και τώρα το σκέφτομαι συνεχώς.  «Όλα ή τίποτα».
Βέβαια στο τίποτα δεν μπορούσα να φανταστώ πιο παλιά πως δε θα μπορούσα ούτε ένα τυπικό «γεια» να πω με ευκολία. Ότι θα μου ήταν τόσο δύσκολο να σε κοιτάξω στα μάτια.

Σκληρό. Σκληρό, να σκέφτομαι το αν πρέπει να σου πω γεια και να μη τρέχω απλά να σε βρω. Μα όλα κυλούν και ο πόνος δε διαρκεί για πάντα. Και αυτό δεν το λένε;

Σκληρό μα έχω ξεχάσει πως μοιάζεις, ενώ είσαι τόσο κοντά μου. Δεν σε κοιτάω πλέον.

Σκληρό ότι με αντικαταστήσες τόσο γρήγορα. Σκληρό που βλέπω πόσο εύκολο σου ήταν να γεμίσεις τα κενά σου με άλλους ανθρώπους. Σκληρό να σε βλέπω να μην σε νοιάζει. Σκληρό να βλέπω ότι ανακυκλώνεις ανθρώπους για να γεμίσεις τα κενά σου. Πολύ σκληρό ότι βλέπω ότι δεν νιώθεις τίποτα, ούτε καν άσχημα για την συμπεριφορά σου. Σκληρό να βλέπω ότι επιβεβαίωσες όλους τους φόβους μου. Σκληρό να βλέπω ότι είχα δίκαιο. Ότι ήμουν ένας κομπάρσος στη ζωή σου και ακόμα πιο σκληρό ότι με ευκολία βρήκες άλλους κομπάρσους να γεμίζεις τα κενά σου. Χωρίς καμία ενοχή. Σκληρό να βλέπω ότι κάποτε περίμενες εμένα να φύγουμε και τώρα φεύγεις με άλλους. Σκληρό ότι κάποτε γελούσες μαζί μου και τώρα κάνεις αστεία σε άλλες. Πολύ σκληρό ότι ημουν η προσωρινή σου λύση για να περνάς καλά και τωρα το κάνεις με τόση ευκολία με άλλους ανθρώπους. Πολύ σκληρό.

Είχα πει κάποτε πρόσεχε να μην καταντήσεις κομπάρσος στο ίδιο σου το έργο. Και το βλέπω να γίνεται.

Αν με ρωτούσες παλιά θα μου φαινόταν αδιανόητο το να σε βλέπω και να μην μιλάμε. Μου έμοιαζε αδιανόητο το να μην είμαι έστω και μια μικρή συμβολή στο χαμόγελό σου. Μου φαίνεται επίσης αδιανόητο το να συνηθίσω σε όλη αυτή τη νέα καθημερινότητα. Τα έβαλα με όλους και αν μου το ζητούσες θα το ξανάκανα. Όταν λοιπόν σκέφτομαι πως θα ήθελα να είμαι η μοναδική πηγή ευτυχίας σου, τα συναισθήματά μου αναιρούν την ίδια μου τη σκέψη. Επειδή αυτό μου με νοιάζει είναι να είσαι καλά εσύ..

Εύχομαι να είσαι καλά! Να είσαι όσο καλύτερα μπορείς. Και να γελάς με όλη τη δύναμη της ψυχής σου. Όσο πιο δυνατά μπορείς. Και όταν είσαι με τους φίλους σου να περνάς πάλι καλά και να μη θυμώνεις μαζί τους. Μη γκρινιάζεις τόσο για τη δουλειά σου. Και τη μουσική σου δυνάμωσε τη λίγο ακόμα, να νιώθεις την καρδιά σου να παίρνει το ρυθμό της. Και σε όλα αυτά που κάνεις να βάζεις πάθος, να καίγεσαι με ο,τι καταπιάνεσαι, αλλιώς δεν έχει νόημα το ξέρεις.
Εύχομαι να είσαι καλά και να ζεις έντονα. Όμορφες και έντονες στιγμές, δυνατές που σου παίρνουν το μυαλό και στο απογειώνουν.

Δε σου ζητάω πολλά. Μονάχα να προσέχεις τον εαυτό σου.

Δε θα ήθελα, λοιπόν, να χάσεις το χαμόγελό σου για κανένα λόγο. Ούτε να σταματήσεις να λες αυτά τα απαίσια αστεία που κορόιδευα -μόνο και μόνο για να σου πάω κόντρα. Δε θα ήθελα να χάσεις τον εαυτό σου, με δυο λόγια, όπως κόντεψα εγώ λίγο καιρό πριν.

Μην πέφτεις, λοιπόν, μη βουλιάζεις σε πράγματα που δε σ’ αρέσουν. Να τραγουδάς, να χορεύεις, να γελάς γιατί η ζωή είναι μικρή για να σκας εσύ κι εγώ για να αναζητώ εσένα. Φτάνει και για τους δυο μας!

Βελτίωσε την εικόνα σου -και δεν εννοώ την εξωτερική αλλά, κυρίως, την ψυχική. Να ‘σαι δημιουργικός, όπως ήσουν, γιατί, ρε άνθρωπε, έχουμε πολλά να δώσουμε σε τούτο τον κόσμο και το ξεχνάμε. Να περνάς καλά, λοιπόν. Κι όταν πέφτεις, εγώ δεν θα θα ’μαι εδώ να σε σηκώνω, αλλά θα σου στέλνω την θετική μου ενέργεια γιατί πάνω απ’ όλα σε είχα λατρέψει σαν άνθρωπο, και όσες φορές και αν θυμώσω αυτό είναι κάτι που δεν αλλάζει.

Μην νοιάζεσαι για μένα. Δεν λέω ναι μου είναι πολύ δύσκολο να το διαχειριστώ.  Κάποιες φορές θυμώνω μαζί σου, κάποιες φορές απογοητεύομαι, κάποιες άλλες σε κατηγορώ για όσα νιώθω, αλλά ότι και να νιώθω πάντα νικάει το ότι θέλω το καλό σου. Θα μου περάσει. Ναι θα θυμώσω ξανά και ξανά, θα ξεσπάσω σε λυγμούς, θα θυμάμαι τα λόγια που άκουσα απ᾽ το στόμα σου και θα θυμώνω πάλι..αλλά στο τέλος θα με νοιάζει να είσαι εσύ καλά, έστω και αν εγώ δεν είμαι καλά. Μην ανησυχείς δεν θα στο φορτώσω ποτέ, δεν θα σε αφήσω ποτέ να δεις την στεναχώρια μου. Την κρύβω καλά. Βγάζω τη μάσκα όταν έρχομαι σπίτι, όταν είμαι με τον εαυτό μου. Έτσι ξεσπάω το τελευταίο καιρό.

Μην σε νοιάζει που δεν σου μιλάω, μην σε νοιάζει που δε μπορώ καν να σε κοιτάξω. Προσπαθώ πολύ αλλά δυσκολεύομαι, μου είναι αδύνατον. Δεν είμαι ακόμα έτοιμη, ίσως και να μην είμαι ποτέ. Ίσως και να μην σε κοιτάξω ποτέ ξανά στα μάτια. Δεν ξέρω. Αν όμως συμβεί αυτό, εσύ μην νοιάζεσαι. Θα προσπαθήσω να με βλέπεις όσο πιο λίγο γίνεται για να μην σε κάνω να νιώθεις άβολα. Δεν θέλω να διαταράσσω την καθημερινότητα σου. Απλά δεν μπορώ ακόμα να είμαι εντάξει..Έχω ένα παράπονο μέσα μου. Έφυγες χωρίς πολλές εξηγήσεις, χρησιμοποιήσες πολύ λίγα λόγια μόνο, χωρίς καν ένα συγγνώμη. Και όμως μέσα μου σε καταλαβαίνω πίστεψε μέ. Α´´λλά μια συγγνώμη απ᾽ το στόμα σου ήθελα μόνο. Μόνο αυτό, τίποτα άλλο. Μου άξιζε, δεν μου άξιζε; Έτσι απο σεβασμό για αυτά που κάποτε μοιραστήκαμε. Και αυτό ίσως να στο κρατάω για πάντα. Ίσως να μην το ξεχάσω ποτέ. Ίσως γι᾽ αυτό δεν μπορώ να σε κοιτάξω. Καποτε μου είχες πει ότι δεν μπορείς να πείς ψέμματα σε μένα. Μα το έκανες καρδιά μου, το έκανες, μου είπες πολλά ψέματα.  Όσο λάθος και να συμπεριφέρθηκες όμως, όσο και να λέω ότι έχασα το χρόνο μου μαζί σου, όσο και να έχασα ευκαιρίες με τόσους άλλους ανθρώπους, όσο και να σε πίστεψα, όσο και να θυμώνω ακόμα και τώρα που τα σκέφτομαι, στο τέλος πάντα θα σε δικαιολογώ και θα σε καταλαβαίνω… πάντα θα θέλω το καλό σου.. Είναι πάνω από μένα. Είναι πάνω απο όποιδήποτε θυμό, το καλό σου και μόνο.

Μην μου δίνεις σημασία λοιπόν. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις, δεν έχω καν ιδέα πως σκέφτεσαι και δεν θα το αναλύσω άλλο, γιατί μου μαυρίζει την καρδιά και με κάνει να σκέφτομαι άσχημα. Εγώ θα αναλύσω τι νιώθω εγώ. Και εγω σίγουρα ήμουν ειλικρινής και αληθινή, μπορεί να είμαι περιέργα τώρα, αλλά θα σε νοιάζομαι για πάντα για σένα. Μην μου δίνεις σημασία λοιπόν. Αγνόησε με. Κανε ότι δεν με βλέπεις, μην αναστατώνεσαι απ´ό την συμπεριφορά μου. Τα ᾽χω χαμένα και κάνω σπασμωδικές κινήσεις χωρίς νόημα. Δυσκολεύομαι να το αντιμετωπίσω, αλλά προσπαθώ, πίστεψε με. Μην κρίνεις την συμπεριφορά μου αρνητικά. Να ξέρεις οτι προσπαθώ πολυ, πάρα πολύ να φαίνομαι εντάξει και να μην σε αναστατώνω. Δυσκολεύομαι όμως. Θα μείνω μακριά, να μην σου προκαλώ καμία αναστάτωση. Θα μου περάσει κάποτε. Ελπίζω μόνο να καταλαβαίνεις.

Θα φύγω κάποτε..με ένα παράπονο και μια ανείπωτη απολογία και ίσως όταν έρθει εκείνη μέρα, να μην σου πω ούτε αντείο, να μην σε κοιτάξω καν γιατί αν σε κοιτάξω όλα θα σπάσουν κομμάτια μέσα μου.. Να προσέχεις τον εαυτό σου και μην σε νοιάζει για μένα καθόλου.  Έγώ βρίσκω το τρόπο να ξεπερνάω τα πάντα. Έχω μια δυνατή καρδιά που έμαθε να αντέχει. Όταν φύγω θα βρώ ξανά τον εαυτό μου, δεν θα ακούσεις ποτέ ξανά για μένα. Αν τύχει όμως ποτέ να ακούσεις το όνομα μου, ελπίζω να μην με θυμάσαι με άσχημο τρόπο. Ελπίζω να καταλαβαίνεις ότι πάντα να είσαι καλα ήθελα, και το προσπάθησα όσο τίποτα άλλο στο κόσμο. Έλπίζω έτσι να με θυμάσαι και να μην δίνεις σημασία στη συμπεριφορά μου..Ελπίζω να καταλαβαίνεις..Εσύ να ´σαι καλά θέλω.

ΝΑ ΠΡΟΣΈΧΕΙΣ τον εαυτό σου, και μην νοιάζεσαι για μένα, θα τα βρώ ξανά τα πόδια μου..κάποτε!

Και κλείνω συνειδητοποιώντας, πως ότι και να λέω ότι και να νιώθω, όσο θυμωμένη και να ᾽μαι στο τέλος πάντα νικάει το καλό μέσα μου για σένα.

Γι᾽αυτό σου λέω να αγνοείς τις εκρήξεις μου. Μιλάει το μυαλό και η λογική μου πολλές φορές. Τώρα γράφοντας αυτά άφησα την καρδιά μου να μιλήσει..

Εγω σ᾽ευχαριστώ γιατί δεν ένιωσα ποτέ ξανά έτσι με κανένα άλλον! Τα μάτια σου..αυτά τα μάτια..

Το μόνο που έυχομαι είναι κάποτε να βρεθεί ένας άνθρωπος στο δρόμο μου που θα με νοιαστεί όπως νοιάστηκα εγώ εσένα. Όσο εγωιστικό και να ακούγεται μου το χρωστάει η ζωή.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...