αυτό είναι ευτυχία

Η ευτυχία κρύβεται σε κάθε ταξίδι, σε κάθε βιβλίο, στη μουσική, στο μεγαλείο μέσα σου. Σε μια βόλτα στη θάλασσα, σε μια συζήτηση με τους φίλους σου κοντά στη θάλασσα, ηρεμιά, γαλήνη. Η ευτυχία είναι παρούσα όταν κοιτάς τον ουρανό κατάματα, όταν απολαμβάνεις ένα ηλιοβασίλεμα, ακόμα και όταν η βροχή είναι ασταμάτητη και περπατάς μαζί της.

Η ευτυχία είναι εκεί σε όσα προαναφέρθηκαν και σε πολλά άλλα. Ας βάλουμε μια πρόκληση. Βάλε τη φόρμα και τα αθλητικά σου. Άνοιξε την πόρτα και βγες έξω. Ελεύθερος. Όπου σε βγάλει. Με όποιον και να ‘σαι, όπου και να ‘σαι. Ζήσε τη στιγμή σου με τον πιο απλό τρόπο. Τότε θα τη νιώσεις, θα σε πλημμυρίσει. Η ευτυχία σου. Ανεκτίμητες στιγμές χαραγμένες στο απόθεμα της ζωής σου. Το καλάθι σου γεμίζει όλο και περισσότερο με στιγμές κι αυτό με λεφτά δεν μπορείς να το αγοράσεις. Γιατί τελικά αυτό το απόθεμα μένει, όλα τα υπόλοιπα πέφτουν και γκρεμίζονται. Εσύ διαλέγεις. Μέσα απ’ την βιτρίνα ή απέξω; Δε θα σε κρίνω, είναι επιλογή σου. Εγώ πάντως διαλέγω το δεύτερο.

Ας φύγουμε! Να ξεγελάσουμε τον εθισμό μας στον σταθερά σταθμευμένο μας τόπο. Να δωρίσουμε στα μάτια μας αγνώριστες περιοχές. Να αναπτύξουμε γευσιγνωσία και καλλωπισμό χάριν των αγαθών της φύσης. Να κρατήσουμε ανθεκτικότητα στις διαφορετικές καιρικές συνθήκες. Να αγναντέψουμε παρέα από ένα σημείο τη θέα ενός τόπου. Πού θα βρίσκεται αυτός ο τόπος μη σε νοιάζει!

Δε με νοιάζει ούτε εμένα! Στο βουνό ή στη θάλασσα, και στα δύο θα πάμε. Φτάνει να πάρουμε τον αέρα που ονειρευτήκαμε από μικρά να παίρνουμε μεγαλώνοντας. Να είναι εκείνος ο αέρας ευωδιάς μιας ελευθερίας αδιαπραγμάτευτης. Μια υπέρμετρη ανεξαρτησία απ’ τα καλούπια των πεποιθήσεων που δε μας ταίριαξαν ποτέ.

Μην το πολυσκεφτούμε. Ας πάμε χωρίς αποτυπώματα. Να μην έχουμε συγκεκριμένη διαδρομή ούτε μοναδικό μέσο να κινηθούμε. Με τρένο, ποδήλατο ή με τα πόδια, δε θα ορίσουμε προορισμό. Προορισμός μας θα είναι να σμίγουν τα πόδια μας με τη γη. Θα περπατήσουμε όσο χρειαστεί, φτάνει να προχωρούν τα βήματά μας παρέα. Βαρέθηκα τη στασιμότητα, κουράστηκα να δίνω εξήγησες. Δε θέλω να συγκρατώ το συναίσθημά μου ούτε να δικαιολογώ πουθενά τα όνειρά μου.

Ας ζήσουμε κάτω απ’ τον ήλιο, μέσα στη θάλασσα, γύρω απ’ τον αέρα. Ας διαθέσουμε τον χρόνο μας διαλέγοντας γεύσεις παγωτού. Ας σκαλίσουμε στην αμμουδιά να βρούμε τα πιο μικρά κοχύλια που υπάρχουν. Να τα συγκεντρώσω στην παλάμη μου, να τα πετάξω προς τη θάλασσα να κάνω τις ευχές μου. Τσούρμο ευχές σε μια χούφτα κοχύλια. Ποτέ δε μου αρκούσε μόνο μια ευχή. Δεν είναι επιπολαιότητα, μόνο λαχτάρα να βιώσω όσα περισσότερα ποθεί η ψυχή μου.

Θα σου συλλέγω ένα-ένα τα κοχύλια και καθώς θα στα αφήνω στην παλάμη σου, θα τα ονοματίζεις με ευχές. Έπειτα θα στραφείς προς τη θάλασσα, θα έχεις ευθεία τα μάτια στον ορίζοντα και θα εκτινάξεις τις ευχές να πέσουν στο βυθό. Να νιώθεις ευγνωμοσύνη, να κρατάς γελαστά τα χείλη σου, να ανασαίνεις. Την ανάσα τη βαθιά που μαζεύει τον αέρα ως τα κόκαλα κι εκτονώνει το περιττό βάρος της σκέψης με ανακούφιση. Τέτοιες ευχές, να ξέρεις, πιάνουν. Πιάνουν γιατί δε τις αμελείς μέχρι να βγουν. Τις πιστεύεις, τις ζητάς, τις νιώθεις, τις κάνεις δικές σου.

Μα δεν υπάρχει κατάλληλη στιγμή για περιπέτεια. Το «τώρα» είναι η απόλυτη στιγμή του πόθου. Μπορείς ή δεν μπορείς, νυστάζεις ή πεινάς, η λαχτάρα πρέπει να βαδίζει πάντα γρηγορότερα.

Θα φύγουμε και δε θα κοιτάξεις πίσω. Θα κλείσεις το κινητό, θα κλείσεις τα μάτια του μυαλού και θα αφήσεις ανοιχτά τα μάτια της ψυχής. Θα κρατήσεις διάπλατη την καρδιά σου να πάρει εικόνες, μυρωδιές κι ήχους.  Ένας άγνωστος κόσμος μας περιμένει, αλλά δε θα περιμένει για πάντα εμάς. Είμαστε περαστικοί από αυτούς τους τόπους.

Κλεισμένοι σε σπίτια με τοίχους μπροστά σε μια τηλεόραση, ξεχνάμε τι πάει να πει ουρανός κι ήλιος. Θεωρούμε δεδομένο το φως και το σκοτάδι. Μα είναι μετρημένη η ζωή, τίποτα δεν είναι δεδομένο. Ας το σκάσουμε, λοιπόν. Να μας ξεχάσουν οι έγνοιες κι ας ξεπεράσουμε τις απαγορεύσεις.

Μπορούμε να ξεκινήσουμε από κάτι. Ένα ηλιοβασίλεμα, μια ανατολή. Έτι όπως βάφει τον ουρανό στα χρώματα του πάθους και ταξιδεύει το νου μας. Έχεις αισθανθεί τη μαγεία ενός ηλιοβασιλέματος; Είναι τόση η ομορφιά, που ξεδιπλώνεται μπροστά σου όταν δύει ο ήλιος, που όλες οι μαύρες σκέψεις σου χάνονται μαζί με το φως. Είναι μια ζωγραφιά της φύσης το ηλιοβασίλεμα,  μία στιγμή που χρωματίζει τα απογεύματά σου και προετοιμάζει τις νύχτες σου. Αφέσου να το χαζέψεις, έστω μία φορά, με παρέα ή χωρίς και θα καταλάβεις τι σου λέω, ειδικά αν είσαι και κοντά στη θάλασσα, είναι ο πιο όμορφος συνδιασμός. Αυτά τα στεγνά φυσικά φαινόμενα ας γίνουν η καθημερινή λαχταριστή εξόρμησή μας. Ας εκτιμήσουμε παραπάνω την ευωδιά του καφέ που ηρεμεί το σκεπτικό μας. Ας προσέξουμε στο ξημέρωμα πως μας καλωσορίζει η ζωή.

Θέλει η καθημερινότητα φροντίδα. Θέλει το ηλιοβασίλεμα εξομολογήσεις με μπλεγμένα χέρια, ο ήλιος βόλτες στη θάλασσα με πατίνι και το φεγγάρι μπουκάλι κρασί στο μπαλκόνι. Έχουμε χρόνο. Όσο τον μετράμε με ανάσες ομορφιάς πάντα προλαβαίνουμε. Η ζωή είναι εξορμήσεις των πέντε λεπτών και πάντα αρκούν απ’ το καθόλου. Φτάνει να είσαι εξερευνητής και λάτρης της ομορφιάς. Να ανανεώνεις τις αισθήσεις σου κάθε τόσο. Υπάρχει πάντα τρόπος απ’ τα συνηθισμένα να ξεφεύγεις. Έτσι αυθόρμητα!

Και όσο τα σκέφτομαι αυτά μόνο ένα πράγμα που έρχεται στο μυαλό, το όμορφο νησί που γεννήθηκα, αυτός ο μικρός παράδεισος : Θάλασσα, βουνό, ήλιος, ομορφιά, ασφάλεια, ηρεμία, γαλήνη, θέα, εξερευνήσεις, περιπέτειες. Με απλά λόγια σου προσφέρει τόσο απλόχερα όσα η ψυχή σου λαχταρά να ζήσει που δεν βαριέσαι ποτέ.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...