νεκρές σχέσεις

Έχει νόημα να ποτίζεις ένα δέντρο που έχει ξεραθεί ή να κάνεις ανάνηψη σε έναν άνθρωπο που έχει πεθάνει; Κανένα, όπως δεν έχει κανένα νόημα, καμία λογική και καμιά δικαιολογία να μένεις σε μία δυσλειτουργική σχέση. Ποιο το νόημα να το τραβάς από τα μαλλιά; Ποιο το νόημα να μένεις και να μην το τελειώνεις εκεί; Για να μεγαλώσουν τα παιδιά; Για να βάλετε στον κοινό σας λογαριασμό κι άλλα λεφτά; Τί;


Ίσως φταίνε οι ιστορίες που ακούς από τις φίλες σου (ότι κατάφεραν δηλαδή να σώσουν μια κατεστραμμένη σχέση) που σε κάνουν να ελπίζεις, αλλά αυτές είναι ελάχιστες. Τα στατιστικά δείχνουν ότι ακόμα και αν μία τέτοια σχέση ανακάμψει δεν θα κρατήσει για πολύ. Όπως ακριβώς δεν ζωντανεύει ένα ξεραμένο φυτό ή δεν ανασταίνεται ο νεκρός, έτσι και εδώ δεν υπάρχει τίποτα που μπορούμε να κάνουμε για να φέρουμε στη ζωή μία σχέση που έχει πεθάνει.

O φόβος είναι στην κορυφή της λίστας αν και δεν θα έπρεπε να υπάρχει στη ζωή μας. Ο συγκεκριμένος φόβος βασίζεται περισσότερο στο εγώ μας. Φοβόμαστε το άγνωστο ή αναρωτιόμαστε αν μπορούμε να βρούμε έναν καλύτερο σύντροφο ή όχι. Φοβόμαστε ότι οι γύρω μας θα μας αντιμετωπίσουν σαν αποτυχημένες ή θα μας χαρακτηρίσουν drama queens. Τίποτα στη ζωή δεν είναι μόνιμο και παντοτινό. Τίποτα και κανείς δεν εγγυάται ότι η σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων θα κρατήσει για πάντα. Ο φόβος της απώλειας της σχέσης δεν βελτιώνει τις πιθανότητές σου να κάνεις τη σχέση καλύτερη. Στην πραγματικότητα ο φόβος επιταχύνει το θάνατο της σχέσης. Όπως και οι ρομαντικές ταινίες οι οποίες μας «πουλάνε» την ιδέα ότι μπορούμε να ανακτήσουμε την αληθινή αγάπη αν παλέψουμε γι’ αυτήν ειλικρινά. Μεγαλύτερο ψέμα δεν υπάρχει. Αν πεθάνει μία σχέση, πάει πέθανε, τελείωσε, δεν έχει γυρισμό. Δεν μπορούμε να παλεύουμε για κάτι που δεν υπάρχει. Περισσότερες πιθανότητες έχεις να νικήσεις στον πόλεμο ή να πείσεις κάποιον να αλλάξει πολιτικές πεποιθήσεις, παρά να επανενωθείς με ένα άτομο ή να τον κάνεις να σε ερωτευτεί ξανά.

Αν ο σύντροφός σου έχει χάσει το ενδιαφέρον του για εσένα ή εσύ για αυτό, τότε η σχέση σας είναι καταδικασμένη, όσες προσπάθειες και να κάνεις, όσες καινούργιες αρχές και αν κάνετε πάντα θα καταλήγει στο ίδιο κενό. Ίσως σε κάθε “νέα σας αρχή” να πιστεύεις ότι κάτι πέτυχες, αλλά ο καιρός θα σου δείχνει πάντα ότι απλά χάνεις στο χρόνο σου. Και πάλι ξανά τα ίδια. ´Ένα παιχνίδι γύρω απ᾽τον εαυτό σου. Ένα βήμα μπροστά και μετά ξανά πίσω. Αν προσπάθησες, μια, δυο, τρείς..εκατό φορές και καταλήγεις πάντα στο ίδιο αποτέλεσμα τότε κακό του κεφαλιού σου. Δεν λέω οι σχέσεις θέλουν προσπάθεια, αλλά αν το έχεις κάνει και δεν καταφέρνεις τίποτα, σημαίνει ότι απλά δεν λές να το καταλάβεις ότι είσαι σε μια νεκρή σχέση.

Ακόμη ένας λόγος είναι η τεμπελιά και η συνήθεια. Όσο περίεργο και αν ακούγεται πολλοί βολευόμαστε στις ζωές μας όπως και αν είναι αυτές και βαριόμαστε να ξεβολευτούμε. Ελάχιστοι βλέπουν με καλό μάτι την αλλαγή στη ζωή τους. Οι περισσότεροι απεχθανόμαστε οτιδήποτε μας βγάζει από τη ζώνη άνεσής μας, οτιδήποτε προσπαθεί να μας αλλάξει τις συνήθειες. Αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε την αξία μας και να φύγουμε όταν ο σύντροφός μας πάψει να μας εκτιμά ή απλά έχει χαθεί το ενδιαφέρον. Το να μένεις σε μία νεκρή σχέση για αυτούς τους λόγους είναι ανώφελο. Ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά προσπαθείς η σχέση αυτή θα παραμείνει νεκρή. Το χειρότερο είναι πως όσο περισσότερο σπαταλάς τις δυνάμεις σου προσπαθώντας να σώσεις μία νεκρή σχέση, τόσο περισσότερο θα απογοητεύεσαι κάθε φορά που βλέπεις ότι οι προσπάθειες σου πάνε στα χαμένα και επίσης καθυστερείς να βρεις μία νέα και πιο αληθινή αγάπη. Κατα την άποψη μου η συνήθεια είναι έννοια προσβλητική όταν περιγράφει τον λόγο που μένουμε σε μια σχέση. Αν ακούσεις από κάποιον πως αυτό που τον κρατάει και τον δένει με το ταίρι του είναι η συνήθεια, σίγουρα δε θα ονειρευτείς μια τέτοια σχέση, ούτε θα θεωρήσεις πως έχεις μπροστά σου έναν ευτυχισμένο άνθρωπο. Μάλλον ένα συμβιβασμένο άνθρωπο, που ζει μια ασφαλή, βαρετή, ζωή. Κολλημένος στη ρουτίνα και χάνοντας την πραγματική αξία του «μαζί».

Είναι το τέλος μιας σχέσης αποτυχία;

Η κοινωνία μας όπως και πολλές θρησκείες θεωρούν το τέλος μιας σχέσης ή ακόμα και στην περίπτωση διαζυγίου ανήθικο αλλά ανεξάρτητα από το τι λένε, αυτά υπάρχουν και συμβαίνουν συχνά. Άλλοι επιλέγουν να τα δουν ως αποτυχία. Πρέπει να το κάνουμε και εμείς αυτό και να γεμίσουμε ενοχές; Φυσικά και όχι. Όταν είναι προφανές ότι η σχέση τελείωσε πρέπει να προχωρήσουμε. Παρόλα αυτά μερικά ζευγάρια επιλέγουν να μείνουν σε κακούς γάμους ή σχέσεις και συνεχίζουν να γιορτάζουν επετείους περισσότερο για τα μάτια του κόσμου, παρά επειδή χαίρονται πραγματικά.

Άλλοι αποκτούν και πρώτο και δεύτερο και τρίτο παιδί γιατι πιστεύουν ότι έτσι θα ῾῾σώσουν᾽᾽ την σχέση, θα τους ῾῾ανανεώσει᾽᾽. Δεν θέλει και πολύ εξυπνάδα και μυαλό να καταλάβεις το ότι όσο αυξάνεις τον αριθμό των παιδιών, δεν αυξάνεις την πιθανότητα να σώσεις τη σχέση σου, αντίθετα πολλαπλάσιάζεις τις πιθανότητες να την σκοτώσεις μια και καλή. Πολύ απλά μαθημάτικά είναι!

Άλλοι παλι λένε ότι μένουν σε σχέσεις για χάρη των παιδιών. Μεγάλη θυσία της ελευθερίας. Μα τα παιδιά δεν είναι ο από μηχανής θεός που θα σώσει μια σχέση, μην ξεγελιέστε. Και ποιος σου λέει ότι τα παιδιά θέλουν να βλέπουν τους ανθρώπους που αγαπούν δυστυχισμένος; Και ποιος σου είπε ότι το τέλος μιας σχέσης με τον σύντροφο σου, σήμαίνει τέλος στην σχέση σου με τα παιδιά σου; Όταν θες να έχεις σχέσεις με τα παιδιά σου, στο χέρι σου είναι. Το τέλος της ερω´τικής σχέσης, είναι τέλος στη σχέση σου με τον σύντροφο σου, όχι τέλος στη σχέση σου με τα παιδιά σου. Είναι δύο πολύ διαφορετικά σενάρια που δεν καταλαβαίνω γιατι μπερδεύονται. Όταν θές να είσαι σωστός πατέρας ή μητέρα, θα είσαι σε όποιαδήποτε συνθήκη και αν ζεις. Αν αγαπα´ς τα παιδιά σου θα τα αγαπάς και θα τα νοιάζεσαι πάντα. Τα παιδιά θα μεγαλώσουν και θα κάνουν την ζωή τους, θα φύγουν απ’ το σπίτι, θα κάνουν την δική τους οικογένεια και δεν θα σε ρωτήσουν για τις επιλογές τους, όπως ούτε εσύ ρώτησες τους δικούς σου για τις δικές σου επιλογές. Και τότε τι θα κάνεις εσύ; Καταδικάσμένος μέχρι τα βαριά γεράματα σου. Τότε θα καταλάβεις ότι ίσως έπρεπε να ζόυσες όταν ήσουν νέος. Ουπς, πολύ αργά τώρα.

Το να αρνείσαι να δεις την πραγματικότητα δε σημαίνει ότι δεν είναι εκεί. Αν το πρωί που ξυπνάς και το βράδυ που κοιμάσαι δε νιώθεις τυχερός και γεμάτος για αυτόν που μοιράζεσαι το κρεβάτι σου, τότε το πρόβλημα ξαπλώνει ακριβώς δίπλα σου. Αυτός που θεωρεί τον εαυτό του τακτοποιημένο και βολεμένο σε μια τέτοια ξένη ζωή, καλά κάνει και δεν ευτυχεί. Γιατί την ευτυχία τη διεκδικείς, δε σου παρέχεται.

Θα έμενες σε μία τάξη όπου ο καθηγητής τελείωσε το μάθημα, οι μαθητές έφυγαν και ο τελευταίος έσβησε τα φώτα; Φυσικά και όχι, γιατί δεν έμεινε τίποτα να μάθεις. Το ίδιο ισχύει και όταν η αγάπη σου για το σύντροφό σου ή η αγάπη του για σένα φεύγει όπως φεύγει και ο καθηγητής από την τάξη. Μη χάνεις το χρόνο σου προσπαθώντας να σώσεις μία σχέση που έχει τελειώσει.

Να θυμάσαι: Αυτό που πρέπει να κοιτάξεις τώρα είναι το μέλλον σου, που αν κινηθείς σωστά, θα σε ανταμείψει.

Εγώ τους λυπάμαι αυτούς τους ανθρώπους. Είναι γύρω μου, τους βλέπω στην οικογένεια μου, στους φίλες μου, στους συγγενείς, στους γνωστούς μου. Γιατί δεν ζούνε, απλά υπάρχουν μέχρι τα βαριά τους γεράματα. Τους λυπάμαι πραγματικά γιατι θα φύγουν κάποτε απ᾽την ζωή χωρίς να έχουν ζήσει, χωρίς να είναι γεμάτοι και χωρτάσμενοι απ᾽αυτήν. Δεν ξέρω αν ποτέ καταλήξω και εγώ έτσι και εύχομαι πως όχι (στο χέρι μου είναι στο κάτω κάτω). Το σίγουρο είναι ότι δεν θα έμπαινα σε μια σχέση ή ακόμα χειρότερο σε ένα γάμο για να συμβιβαστώ ή απλά για να έχω ένα σύντροφο δίπλα μου. Ναι προς το παρών δεν συμβιβάζομαι εύκολα. Δεν θα μπω σε μία κατάσταση ή σε μία συνθήκη με ψευτιά ή με διπλωματία ή απλά για να μην είμαι μόνη. Αν το ήθελα αυτό εύκολα θα το έκανα. Θα μπω με την αλήθεια μου και αν αυτή κοντραριστεί με την πραγματικότητα του άλλου, τότε δεν θα συμβαδίσουμε. Δεν ξέρω πως θα μου τα φέρει η ζωή αλλά δεν θέλω να γίνω σαν αυτούς. Τους λυπάμαι. Ελπίζω να μην γίνω και εγώ κάποτε αυτή που θα με λυπούνται άλλοι..Στο χέρι μου είναι στο κάτω κάτω.

Γιατί η ζωή μας ε´ίναι το άθροισμα των επιλογών μας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...