μαμα ποσο δικαιο ειχεσ

῾῾Μαμά συγγνώμη, πόσο δίκαιο είχες᾽᾽.  

῾῾Γιατί μου ζητάς συγγνώμη᾽᾽, ρώτησε η μητέρα της.

῾῾Γιατί δεν είμαι τελικά το καλό παιδί που νόμιζες, έχω κάνει ένα τεράστιο λάθος που με βασάνιζε εδώ και καιρό αλλά φοβόμουν να το ξεστομίσω….Σκέφτηκα πράγματα που δεν ήταν για μένα, δεν έκαναν για μένα, και τώρα νιώθω ντροπή για τον εαυτό μου, ντροπή και απογοήτευση.  Νιώθω χαζή που ακόμα μια φορά πίστεψα ψέματα, πίστεψα τα μεγάλα λόγια και άφησα να παρασυρθώ.  Που δεν έφυγα όταν έπρεπε και έχασα το καιρό μου σε ένα μεγάλο ΛΑΘΟΣ᾽᾽

Και για πρώτη φορά η Μαρία αποκάλυψε το μεγάλο μυστικό στη μητέρα της. Αυτό που έκρυβε καιρό τώρα. Ήταν σαν μια κάθαρση ψυχής γι´αυτήν. Να αποκαλύψει επιτέλους αυτό που τη βασάνιζε. Είχε ανάγκη όμως την συγχώρεση της.

Η μητέρα της όταν άκουσε τι συνέβαινε στη κόρη της, έβαλε τα κλάματα. Και της είπε:

“μην με διακόψεις, άσε με να σου πω λίγα πράγματα και μετά δεν θέλω να το ξανά συζητήσουμε ποτέ ξανά, πες πως δεν έγινε ποτέ. Το ξεχνάς και προχωράμε. Ξέρεις γιατί ήμουν σκληρή μαζί σου όταν ήσουν μικρή; Γιατί έπρεπε. Δεν ήσουν σαν τα άλλα παιδιά, είχες κάτι που ενώ θα έπρεπε να ήταν χάρισμα ήξερα ότι θα καταντήσει κατάρα σε αυτή τη ζωή που ζούμε. Οι καλοί άνθρωποι δεν αντέχουν σε αυτή τη ζωή. Και εσύ γεννήθηκες ένας καλός άνθρωπος. Από μικρή οτιδήποτε γινόταν έπαιρνες όλη τη ευθύνη πάνω σου, για να μην τιμωρηθούν οι άλλοι. Δεν άντεχες να τιμωρούνται οι άνθρωποι που αγαπάς. Δεν ήθελες να τους βλέπεις στεναχωρημένους, και έτσι προτιμούσες πάντα να κουβαλάς εσύ το φορτίο, για τα λάθη των άλλων ακόμα και τα δικά μου. Ακόμα και με μένα το έκανες, ότι και να σου έκανα, τα ξεχνούσες όλα αμέσως, μια λέξη μου ήταν αρκετή να τα ξεχάσεις όλα και να κάνεις ότι δεν συνέβη ποτέ τίποτα. Μια λέξη καλοσύνης ήταν ικανή να σε παρασύρει. Ήξερα ότι μεγαλώνοντας θα πιστεύεις εύκολα τα ψεύτικα λόγια, θα συγχωρείς και θα βάζεις τους άλλους πάνω από σένα. Δεν το ήθελα αυτό. Και στη προσπάθεια μου να σε κάνω σκληρή έκανα λάθη. Ήθελα να σε κάνω σκληρή. Σε άκουγα πολλές φορές τα βράδια να κλαις, να πνίγεσαι στο κλάμα, και κάποιες φορές σε άφηνα, έκανα ότι δεν σε άκουγα ενώ η ψυχή μου έκλαιγε μέσα της. Εγώ σε έκανα να κλαις. Άλλες φορές ερχόμουν στο δωμάτιο σου και ξέρεις τι έκανες; Σκούπιζες αμέσως τα δάκρια σου και μου χαμογελούσες, απλά και μόνο για να μην με στεναχωρήσεις, να μην με κάνεις να νιώσω ενοχή ότι εγώ φταίω ότι πονάς. Δεν ήθελες να με πονέσεις και τα κρατούσες μέσα σου. Ήθελες να σκορπίζεις χαρά στους άλλους ενώ μέσα σου πονούσες.

Τα κρατούσες μέσα σου και τότε ήρθε η κατάθλιψη και σου χτύπησε τη πόρτα. Πονούσα να σε βλέπω να μην μπορείς να σηκωθείς, να μην τρως, να μην κάνεις τίποτα. Και πάλι έπαιρνες όση δύναμη σου είχε μείνει και μου έλεγες ‘‘είμαι καλά, μαμά’’,απλά για να μην με στεναχωρήσεις. Για πολύ καιρό, χρόνια πάλεψες με τη κατάθλιψη. Σε έχανα σιγά σιγά και δεν το άντεχα. Μου έλεγες ῾προσπαθώ μαμά αλλά δεν μπορώ, αλήθεια προσπαθώ’’. Και εγώ εκει να βλέπω να χάνεσαι μέσα απ’ τα χέρια μου. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Κανείς δεν το έμαθε ποτέ, το έκρυβα καλά απ’ όλους, σε έκρυψα καλά απ όλους, δεν ήθελα κανένας να σε λυπάται. Εσύ δεν ήσουν για λύπηση. Όμως τα κατάφερες, το πάλεψες, και βγήκες νικήτρια στο τέλος. Και ξέρεις γιατί το έκανες? Επειδή δεν ήθελες να μας βλέπεις να πονάμε, να στεναχωριόμαστε. Ακόμα και τότε για μας το έκανες.

Ξέρεις κάτι όμως, ήμουν και εγώ σαν εσένα κάποτε, και η ζωή μου έδειξε ότι δεν επιβιώνεις σε αυτό το κόσμο. Άλλαξα, η ζωή με άλλαξε. Ήθελα να σε γλιτώσω απ’ τον πόνο που θα νιώθεις καθώς μεγαλώνεις. Έκανα λάθη ναι. Σου έλεγα ο κόσμος είναι κακός, ο κόσμος δεν αγάπα. Σου παρουσίασα την κακή πλευρά των ανθρώπων, και ίσως αυτό σε έκανε να θέλεις να τους σώσεις. Το μόνο που πρέπει να σώσεις είναι τον εαυτό σου. Αν ζούσαμε σε ένα παραμυθένιο κόσμο ίσως να ήταν υπέροχο να είσαι καλός άνθρωπος, σε αυτό τον κόσμο που μοιάζει με κόλαση όμως, δεν είναι καλό. Λυπάμαι που είμαι σκληρή και τώρα αλλά πρέπει να καταλάβεις την ψυχρή πραγματικότητα. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι σκληροί, κακοί και πατούν επί πτωμάτων για να ζήσουν αυτοί.  Θα σε εκμεταλλευτούν και μετά θα σε αφήσουν εκεί με τα κομμάτια σου. Θυμάσαι τι σου έλεγα πάντα; Ο θάνατος του ενός, ζωή του άλλου..

Είσαι δυνατή το απέδειξες πολλές φορές. Έχεις μια δυνατή καρδιά που αντέχει στις δυσκολίες. Ακόμα και όταν σε γέννησα, πάλεψες για τη ζωή σου, πάλεψες να κρατηθείς στη ζωή. Υπαρχουν πολλά πράγματα που δε θυμάσαι, και δε σου είπα ποτέ και ίσως είναι καιρός να μάθεις. Πάλεψες να κρατηθείς στη ζωή, απ ´την πρώτη στιγμή που σε έφερα στη ζωή μέχρι και τα πρώτα σου χρόνια. Διέψευσες τους γιατρούς όμως, όχι μία, αλλά πολλές φορές. Διέψευσες τους πάντες. Και νίκησες. Ξαφνικά λες και ένα θαύμα έγινε, και όλα έγινα φυσιολογικά. Αλλά έδωσες μεγάλη μάχη για καιρό. Γεννήθηκες με δύναμη, με μεγάλη καρδιά, για αυτό τα κατάφερες. Είσαι μαχήτρια. Δεν στα είπα ποτέ γιατί είναι χρόνια που ήθελα να ξεχάσω. Αλλά ήταν καιρός να το μάθεις. Παλεύεις όλη σου τη ζωή.  Μην λυγίζεις. Να προσέχεις τον εαυτό σου. Δεν σου λέω ότι πρέπει να γίνεις κακιά ή σκληρή σαν εμένα, αλλά προσπάθα να βάζεις όρια στον εαυτό σου. Να ξέρεις να σταματάς, να βάζεις τον εαυτό σου πάνω απ’ όλους. Ατομική υπόθεση είναι η ζωή. Είμαι περήφανη για σένα και πάντα θα είμαι. Αλλά δεν θέλω να πληγώνεσαι, μάθε να προχωράς, μάθε να μην περιμένεις τίποτα από κανένα. Μόνη σου να στέκεσαι στα πόδια σου, και μόνη σου να προσπαθείς. Σίγουρα κάποτε θα βρεις ένα άνθρωπο ,τον άνθρωπο σου, που θα σου προσφέρει πραγματική ευτυχία. Δεν θα είναι σαν κάνενα άλλο που έχεις γνωρίσεις μέχρι τώρα. Ναι αφέθηκες σε λάθος ανθρώπους μέχρι τώρα αλλά τα πράγματα ήρθαν έτσι για σένα, γιατί ο Θεός ήθελε να σε προστατέψει από αυτούς τους ανθρώπους Και μπορεί να πονάς τώρα και να στεναχωριέσαι αλλά θα καταλάβεις μετά, όταν γνωρίσεις εκείνο τον σωστό άνθρωπο ότι όλα αυτά έγιναν όλα για το καλό σου.  Γιατ´ί ο Θεός σε αγαπά και σε προστάτεψε. Η ζωή θα στα φέρει όπως πρέπει γιατι το αξίζεις..πάλεψες πολύ, που σου αξίζει ευτυχία᾽᾽

Τα λόγια ήταν περιττά πλέον. Έκλαψαν και οι δυο και πλέον ανάλαφρες μετά απ᾽την κάθαρση ψυχής που κάνανε μάνα και κόρη, έκλεισαν το τηλέφωνο με ένα

῾῾Σε αγαπω᾽᾽

Αυτό ήταν αρκετό.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...