να δινεις οσες ευκαιριες χρειαζεται

Είμαι άνθρωπος που γενικά πιστεύω στις δεύτερες ευκαιρίες. Βασικά όχι μόνο στις δεύτερες, αλλά και στις τρίτες και στις τέταρτες..και όσες χρειαστεί..όσες κρίνω εγώ. Μπορεί και υπερβολικά πολλές. Όχι σε όλους, αλλά σε όσους επιλέγω εγώ, όχι σε όλους τον ίδιο αριθμό, ανάλογα με το που κατατάσσω τον κάθε άνθρωπο. Τώρα θα μου πεις χαζή είσαι; Πόσες ευκαιρίες μπορείς να δώσεις σε ένα άνθρωπο; Εγώ θα σου πω ξανά “όσες χρειαστεί” . Και θα μου ξαναπείς “ότι πάθεις είναι απ’ το κεφάλι σου”. Εγώ θα σου απαντήσω “ίσως, αλλα προτιμώ να παραμείνω άνθρωπος. Όσες χρειαστεί ξαναλέω..”

Οι σχέσεις μας με τους ανθρώπους, δεν είναι σαν την δουλειά. Και αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείς να πεις αυτός δεν έχει ταλέντο, δεν σου κάνει για την δουλειά πλέον και έτσι τον απολύεις και μαζεύεις βιογραφικά για να βρεις κάποιον που να το κάνει καλύτερα. Δεν προσπερνάμε έτσι.  Όχι δεν πάει έτσι, όχι τουλάχιστον για τους ανθρώπους που επιλέγεις εσύ σαν μέρος της ζωής σου. Και ναι, δεν ταιριάζουμε όλοι οι άνθρωποι με όλους, κάποιοί μας είναι πιο αδιάφοροι, και όταν κάτι δεν μας είναι σημαντικό τότε ίσως να αρκεστείς στο να δώσεις μόνο μια ευκαιρία, μιας και δεν σε νοιάζει και πολύ. Εγώ μιλώ όμως για τους ανθρώπους της ζωής μας, εκείνους τους σημαντικούς, ναι σε αυτούς πρέπει να δίνει όσες ευκαιρίες χρειάζονται. Και ο καθένας χρειάζεται διαφορετικές. Και ανάλογα με το που τους κατατάσσεις στη προσωπική σου βαθμίδα σημαντικότητας, τότε αποφασίζεις και το πόσες.  

Αν θες κάτι πολύ παλεύεις γι’ αυτό. Αν πιστεύεις σε κάποιον παρά τα -μεγάλα πολλές φορές- λάθη του, δίνοντάς του μια και δύο και τρείς ευκαιρίες να αναπληρώσει για ότι έκανε, κάνεις αυτόν τον άνθρωπο να πιστέψει στον εαυτό του. Όταν δεν του δίνεις την ευκαιρία, είναι λες και τον τιμωράς, και αυτό δεν το βοηθάει να γίνει καλύτερος, τον κάνεις να γίνει χειρότερος, τον απορρίπτεις σαν άνθρωπο. Και οι άνθρωποι οι σημαντικοί για μας, χρειάζονται στήριξη. Ναι και ξέρω τι θα πεις τώρα ή τι μπορεί να σκέφτεσαι. Καλά τι μας λες τώρα;  Θα κάθομαι εκεί να μου συμπεριφέρεται ο άλλος άσχημα, να με κάνει να κλαίω, και εγώ να συνεχίζω να του δίνω ευκαιρίες; Και εγώ θα σου πω ναι, να του δώσεις όσες αντέχεις να δώσεις…να του δώσεις αν βλέπεις ότι προσπαθεί έστω και λίγο κάθε φορά, να του δώσεις όταν βλέπεις ότι έχει συναίσθηση των πράξεων του, τότε ναι να του δώσεις, αν είναι σημαντικός για σένα να του δώσεις. Αν δεις ότι οι αντοχές σου τελείωσαν, τότε ναι να σταματήσεις, γιατί η δική σου ψυχολογική κατάσταση είναι πιο σημαντική. Αλλά να το παλέψεις πριν σταματήσεις.

 Οι σχέση μας με τους ανθρώπους δεν είναι απλή, δεν είναι ποτέ όλα ρόδινα,  θέλει συνεχόμενο αγώνα. Όλοι έχουμε μεγαλώσει διαφορετικά, όλοι έχουμε διαφορετικές εμπειρίες, διαφορετικά ψυχολογικά προβλήματα, διαφορετικές άμυνες, διαφορετικές προσωπικότητες, επομένως όλοι κάνουμε λάθη. Το θέμα είναι αν προσπαθούμε να βελτιωνόμαστε. Αν δεν υπάρχει αυτή η πρόθεση μην δώσεις καμιά ευκαιρία. Αν βλέπεις ότι ό άλλος προσπαθεί εκεί αξίζει να δώσεις. Έχει να κάνει και με την προσπάθεια του άλλου. Σκέψου στο σχολείο, υπήρχαν οι άριστοι μαθητές και αυτοί που ήταν αδύναμοι σε πολλά μαθήματα και χρειάζονταν έξτρα ώρες με τους δασκάλους, και αυτοί που ήταν αδύναμοι μαθητές γιατί απλά δεν τους ένοιαζε. Κάπως έτσι είναι και αυτό. Αν εσύ ήσουν απ᾽τους ῾῾καλούς μαθητες᾽᾽ και μπόρεσες παρά τις δυσκολίες να αντιμετωπίσεις το παρελθόν σου, και να βελτιωθείς πιο γρήγορα, δεν σημαίνει ότι πρέπει να σνομπάρεις τον ῾῾αδύναμο μαθητή᾽᾽ που προσπαθεί αλλά θέλει το χρόνο του. Πρέπει να τον βοηθήσεις. Να σνομπάρεις μόνο αυτόν που είναι αδύναμος γιατί δεν προσπαθεί. Κατάλαβες τι λεω;

Κάπου διάβασα, ότι ο άνθρωπος αξίζει μέχρι δύο ευκαιρίες. Ούτε τρεις ούτε τέσσερις και ότι κάθε παραπάνω ευκαιρία που θα του δώσεις θα είναι κατά του ίδιου σου του εαυτού γιατί το εκμεταλλεύεται μετά, εκμεταλλεύεται την καλοσύνη σου. Ναι δεν θα πω ψέματα ότι και εγώ ανά περιόδους, εκεί που έβλεπα ότι δίνω ξανά και ξανά ευκαιρίες και η απογοήτευση, ακόμα και τα δάκρυα πλημύριζαν το πρόσωπο που, ναι εκεί σκεφτόμουν έτσι. Αλλά μιλούσε η αγανάκτησή και η απογοήτευση. Σκέψεις που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ γιατί έβλεπα ότι προσπαθούσε…Δεν έχω κλάψει στη ζωή μου για πολλά άτομα ή να το πω αλλιώς, δεν είναι πολλά άτομα στη ζωή μου που ήταν ικανά να με κάνουν να κλάψω, μπορώ να πω ίσα με 4, και αυτό σημαίνει ότι είναι σημαντικά άτομα, επομένως αξίζει να προσπαθήσω αν βλέπω ότι προσπαθούν. Ελπίζω να κατάλαβες την διαφορά.

Ειναι υποχρεωση μας να δινουμε ευκαιριες στους σημαντικούς ανθρωπους της ζωής , είναι όμως δικαίωμα μας να αποφασίζουμε πόσες θα ειναι αυτές…και αυτό έχει να κάνει με το που σπάνε τα όρια του καθενός απο μας.

Αν ακόμα πιστεύεις ότι είμαι χαζή που σκέφτομαι έτσι, ευτυχώς ή δυστυχώς αυτή είναι η προσωπικότητα μου, με έχω αποδεκτεί και προτιμώ να προσπαθώ μέχρι το τέλος με εκείνους τους ανθρώπους που νοιάζομαι πραγματικά, που ειναι πολύ λίγοι, μετρημένοι στα δάχτυλα των χεριών σου. Αν όμως αυτοί οι λίγοι, ανοίξουν πολλές τρύπες στη καρδιά μου, τότε ξέρω που θα σταματήσω και με τις ευκαιρίες . Και ίσως θα ρθουν μέρες που θα απογοητευώ και θα αναιρέσω τα λόγια μου, αλλά στο τέλος της μέρα οι πράξεις μου δεν θα αλλάξουν ..εκτός και αν με αναγκάσει κάποιος να το κάνω..

Κλείνω όπως ξεκίνησα. ῾῾Είμαι άνθρωπος που γενικά πιστεύω στις δεύτερες ευκαιρίες. Βασικά όχι μόνο στις δεύτερες, αλλά και στις τρίτες και στις τέταρτες..και όσες χρειαστεί..όσες κρίνω εγώ. Μπορεί και υπερβολικά πολλές. Όχι σε όλους, αλλά σε όσους επιλέγω εγώ, όχι σε όλους τον ίδιο αριθμό, ανάλογα με το που κατατάσσω τον κάθε άνθρωπο στη ζωή μου.᾽᾽

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...