πως βλεπεις τον εαυτο σου σε λιγα χρονια;

Συζητούσαμε πρόσφατα με κάτι φίλους για το πως βλέπουμε τον εαυτό μας σε λίγα χρόνια. Ακριβώς η ίδια ερώτηση που κάνουν όταν πας σε συνεντέυξεις για δουλειά και περιμένουν να τους πουλήσεις μούρη. Οι περισσότεροι από αυτούς μιλούσαν για δόξα, λεφτά, καριέρα, σπίτια, αυτοκίνητα, υλικά αγαθά. Τους διέκοψα για λίγο και τους λέω, ῾῾ώραια όλα αυτά αλλά δεν φέρνουν την ευτυχία᾽᾽. Με κοίταξαν λίγο απορημένοι και με ρώτησαν πως φαντάζομαι τον δικό μου εαυτό σε λίγα χρόνια. Η δική μου απάντηση ήταν ῾῾ευτυχισμένη με ανθρώπους γύρω μου που να μ᾽αγαπούν και να τους αγαπώ᾽᾽. Γενικό τους φάνηκε. Αλλά εκεί βρίσκεται η ουσία για μένα. Δεν είναι δεδομένο ότι πάντα θα είμαστε γύρω από ανθρώπους που μας κάνουν ευτυχισμένους. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι ευτυχισμένοι εσωτερικά, απλά βολεύονται στη κάλυψη της επιφανειακής ευτυχίας, με φίλους που δεν τους καταλαβαίνουν, με σχέσεις που δεν τους κάνουν ευτυχισμένους, με συντρόφους που δεν τους γεμίζουν, με δόξα και κύρος πίσω από μια δουλειά που στα μάτια των άλλων φαίνεται αξιοζήλευτη, και λεφτά που μπορούν να αγοράσουν επιφανειακή ῾῾ευτυχία᾽᾽. Εγώ δεν την θέλω αυτή την επιφάνεια. Θέλω να είμαι ευτυχισμένη μέσα μου, με τους ανθρώπους που, να νιώθω πλήρης εσωτερικά και όχι εξωτερικά.

 Δεν μοιραστικά αυτές τις σκέψεις μου βέβαια γιατί δεν ήθελα να το συζητήσω περεταίρω. Το μυαλό μου δεν γίνεται πάντα κατανοητό σε όλους, και προτιμώ αυτές τις συζητήσεις να τις κάνω με λίγους ανθρώπους ή να μοιραστώ τις σκέψεις μου γράφοντας τις.

Αφορμή και το σημερινό θέμα. Πως βλέπω τον εαυτό μου σε λίγα χρόνια ή μάλλον πως θέλω να είμαι σε λίγα χρόνια. Ναι η απάντηση μου θα παραμείνει σταθερή, αλλά θα την αναπτύξω.

Ευτυχισμένη λοιπόν. Δεν με νοιάζει που, σε πια χώρα, πόλη, πολιτεία θα βρίσκομαι φτάνει να είμαι με τον δικό μου άνθρωπο, τους δικούς μου ανθρώπους. Δεν με νοιάζει τόσο πολύ η επαγγελματική αξίωση όσο η προσωπική. Δεν λέω ότι δεν θέλω μια επιτυχημένη καριέρα, αλλά νιώθω ότι έχω ήδη πετύχει αρκετά που θα μπορεί να μου προσφέρει μια καλή επαγγελματική ζωή. Και αυτό θα μου αρκεί. Να έχω όσα χρειάζομαι, να κάνω μια δουλειά που θα μου αρέσει. Μια δουλειά όμως που θα είναι όσο πρέπει για να μπορώ να έχω χρόνο για μένα, για τους ανθρώπους μου. Αν πρέπει να συμβιβαστώ με κάτι θα είναι η επαγγελματική μου ζωή αλλά όχι η προσωπική. Ναι μια δουλειά που θα μου αφήνει λίγο ελεύθερο χρόνο, για να μπορώ να είμαι πιο ήρεμη, να μπορώ να κάνω πράγματα για μένα, για τους ανθρώπους μου. Δεν θέλω μια δουλειά που θα καταπίνει την ζωή μου και όλα αυτά απλά για να φαίνομαι πιο αξιωμένη στα μάτια των άλλων. Θέλω ηρεμιά. Να γυρνάω σπίτι και να ξέρω ότι ναι μεν είμαι κουρασμένη αλλά έχω ακόμα ενέργεια να συνεχίσω την μέρα, είτε αυτό σημαίνει να βγώ έξω με φίλους, είτε να γυμναστώ, είτε να μείνω σπίτι να περάσω όμορφα το χρόνο μου με την οικογένεια μου. Δεν θέλω να πηγαίνω σπίτι και να είμαι κουρασμένη που το μόνο που θα κάνω είναι να κάθομαι σε ένα καναπέ να βλέπω τηλεόραση μέχρι να με πάρει ο ύπνος. Όχι δεν θέλω τέτοια μιζέρια στη ζωή μου απλά για το θεαθήναι, απλά για να έχω κύρος και εξουσία στα μάτια των άλλων. Τι να το κάνω πως θα με βλέπουν οι άλλοι αν δεν είμαι γεμάτη μέσα μου; Η ουσία της ζωής κρύβεται στα απλά καθημερινά πράγματα.

Ναι η προσωπική μου ευτυχία είναι πιο σημαντική. Θέλω να είμαι με ένα άνθρωπο που θα μπορώ να είμαι ο εαυτός μου. Ένα άνθρωπο που θα με κάνει ευτυχισμένη, που θα μπορούμε να συζητούμε τα πάντα χωρίς αναστολές και φόβο. Που θα βελτιωνόμαστε μαζί. Θα είναι ο καλύτερος μου φίλος, θα μπορώ να μοιραστώ όλες τις ανησυχίες μου μαζί του. Θα ξεκινάει η μέρα μου όμορφα γιατί θα είναι ο πρώτος άνθρωπος που θα αντικρίζω μόλις ξυπνάω. Και θα ξυπνάω με χαμόγελο γιατί θα είναι δίπλα μου. Ναι αυτό θέλω. Να ξυπνάω το πρωί και να νιώθω ευλογημένη που έχω αυτόν τον άνθρωπο στη ζωή μου. Να ταξιδεύουμε μαζί, να πηγαίνουμε βόλτες, να περνάμε όμορφα, να είμαστε φίλοι, να είμαστε εραστές, να συμπληρώνουμε ο ένας τα κενά του άλλου. Να τον φροντίζω, να του μαγειρεύω, να τον περιποιούμαι. Το βασικότερο να μην ξεχνάω ποτέ να είμαι γυναίκα. Να περιποιούμαι πάντα τον εαυτό μου, να είμαι όμορφη γι᾽αυτόν, να είμαι πάντα ελκυστική στα μάτια του. Να μην έχουμε ταμπού ούτε καν στις προσωπικές μας στιγμές. Να μπορούμε να συζητάμε τα πάντα, απαλλαγμένοι από ντροπές και αμηχανίες. Να μπορούμε να μιλάμε ανοικτά για ένα παιχνίδι αισθήσεων. Να φλερτάρουμε, να προκαλούμε ο ένας τον άλλον, να δημιουργούμε το ιδανικό σκηνικό, να υπερβαίνουμε τα όρια μας, να χρησιμοποιούμε την φαντασία μας, να μην βαριόμαστε ποτέ. Έναν άνθρωπο που δεν θα ρουτινιάζουμε, θα βγαίνουμε έξω, θα πηγαίνουμε σε άλλα μέρη, να εξερευνούμε χωρίς προορισμό. Θα σεβόμαστε όμως ο ένας τις προσωπικές ανάγκες και τον χώρο του άλλου. Δεν θα είμαστε σαν εκείνα τα ζευγάρια που πρέπει να πηγαίνουν παντού μαζί και καταντούν να βαριούνται ο ένας τον άλλον και να καταπιέζονται. Εμείς δεν θα είμαστε έτσι. Θα αφήνουμε χώρο ο ένας στον άλλον, να περνάμε χρόνο ξεχωριστά, με τους φίλους, συγγενείς, τις οικογένειες μας, οτιδήποτε αυτό σημαίνει. Χωρίς καταπιέσεις. Και όλα αυτά επειδή θα υπάρχει ειλικρινής επικοινωνία μεταξύ μας.

Πως αλλιώς βλέπω τον εαυτό μου; Mια καλή μητέρα, μια μητέρα που θα δώσει αγάπη σε ένα πλάσμα μου θα βγεί απ᾽τα σπλάχνα της. Ένα παιδί που θα μεγαλώσει όσο πιο σωστά γίνεται. Σε ένα περιβάλλον γεμάτο αγάπη. Μπορεί για πολλά να μην είμαι σίγουρη αλλά για ένα είμαι. Ότι μπορώ να γίνω μια καλή μάνα. Να έχω μια όμορφη οικογένεια όπως εγώ την ονειρεύτηκα.

Με ανθρώπους γύρω μου που θα με αγαπάνε και θα τους αγαπώ. Δεν συμβιβάζομαι με ψυχρές και χλιαρές σχέσεις. Δεν συμβιβάζομαι με τίποτα λιγότερο, δεν θέλω να γίνω σαν τους άλλους που συμβιβάζονται επειδή φοβούνται να αλλάξουν την ζωή τους. Δεν θέλω να είμαι σαν όλους τους άλλους. Εγώ θέλω νόημα, θέλω βάθος, θέλω την ουσία στη ζωή μου. Μια όμορφη και ευτυχισμένη ζωή όπως την φαντάζομαι, όπως την ονειρεύτηκα. Το ξέρω πως ίσως μοιάζουν παραμυθένια όλα αυτά αλλά ξέρω ότι θα γίνουν γιατί εμείς φτιάχνουμε την ζωή μας με τις επιλογές μας. Την αγάπη την κάνουμε εμείς οι άνθρωποι. Η ζωή φεύγει γρήγορα. Περνάει από δίπλα μας πολλές φορές και ίσα που την αγγίζουμε. Επειδή είμαστε βυθισμένοι σε μίζερες καταστάσεις. Εγώ όμως θέλω να την αγγίξω την ζωή, δεν θέλω την αφήσω να περάσει από δίπλα μου και να κάθομαι να την κοιτάω σαν ένας απλός παρατηρητής. Η ζωή μας μια φορά μάς δίνεται. Άπαξ, που λένε. Σαν μια μοναδική ευκαιρία.

Δούλεψα τόσα χρόνια με τον εαυτό μου, και ακόμα το κάνω, παρόλο που το χάνω μερικές φορές, παρόλο που κάνω λάθη, αλλά είμαι σίγουρη ότι όλα αυτά μπορούν να γίνουν. Το μόνο που χρειάζεται είναι να διαλέξω τους σωστούς ανθρώπους γύρω μου που θα είναι στην ίδια σελίδα με μένα. Άνθρωποι που θα έχουμε τα ίδια θέλω. Αλλά το πιο βασικό είναι ότι θα ξέρουν και αυτοί την συνταγή της ευτυχισμένης ζωής, και θέλουν να την κάνουμε μαζί.

Ναι έτσι βλέπω τον εαυτό μου σε λίγα χρόνια, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ σύντροφος, φίλη, εραστής, μητέρα, επαγγελματίας και ήρεμη.  

Ίσως ακόμα να σου φαίνεται γενικό αλλά πίστεψε με είναι πολύ συγκεκριμένο.

Υ.Γ. και να συνεχίσω να γ´ραφω τις σκέψεις μου, ίσως κάποτε αποκαλύψω και την ταυτότητα μου..Μεχρι τότε θα συνεχίσω να γράφω ανώνυμα.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...