ΑΣ ΗΤΑΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ

Όταν τελειώσει όλο αυτό, θα είμαστε διαφορετικοί ή θα το ξεχάσουμε όπως ξεχνάμε συνήθως; Πανδημία, καραντίνες, μοναξιά, μάσκες, άνθρωποι που έχουν χάσει τις δουλείες του, άνθρωποι μόνοι, αβεβαιότητα για το μέλλον και πολλά άλλα. Δεν θα εκφέρω την αποψη μου για το τι πιστεύω για την πανδημία γιατι δεν οδηγεί πουθενά. Το μόνο που μπορώ να πώ είναι να πάρουμε τα μαθήματα απ᾽αυτή τη κατάσταση.

Ίσως έχει έρθει στη ζωή μας για να μας διδάξει κάτι. Ίσως αυτή η πανδημία είναι η αφορμή για να ανοίξουμε τα μάτια μας, να ταρακουνηθο´ύμε, να μάθουμε. Έμείς όμως πεισματικά αρνούμαστε να δούμε, αρνούμαστε να μάθουμε. Άρνηση και ξανά άρνηση. Ναι υπάρχουν τόσα πολλά αρνητικά στην υπόθεση, αλλά ταυτόχρονα είναι ένα τεστ για να καταλάβουμε πολλά. Μετά λύπης διαπιστώνω ότι οι περισσότεροι δεν θα περάσουν αυτό τεστ και θα πρέπει να το επαναλάβουν ξανά και ξανά με άλλες μορφές

Υπάρχουν τόσα πολλά που μπορούμε να μάθουμε που θα μπορούσα να γράφω όλη μέρα. Σήμερα όμως θα ασχοληθώ μόνο με ένα. Ένα σημαντικό μάθημα λοιπόν, είναι να καταλάβεις ποιοι άνθρωποι αξίζει να βρίσκονται πραγματικά στη ζωή σου. Κάποτε θα τελειώσει όλο αυτό. Όταν γίνει όμως, μην ξεχάσεις αυτούς τους ανθρώπους που ήταν διπλά σου. Σε επιβεβαιώνω ότι θα είναι μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού. Αυτούς που σήκωσαν το ακουστικό να σε πάρουν ένα τηλέφωνο, να δουν τι κάνεις, πως περνάς. Αυτούς που ήταν εκεί όταν ήσουν μόνος, αυτούς που σου στάθηκαν, που σου έδειξαν με τις πράξεις του ότι νοιάζονται. Ναι αυτούς που αφιέρωσαν έστω και ένα λεπτό απ᾽τον δικό τους χρόνο να σου ευχηθούν για τις φετινές γιορτές. Αυτούς τους ανθρώπους να θυμάσαι και μετά.

Οι άνθρωποι απ´ την φύση μας έχουμε την ανάγκη να νιώθουμε ότι μας νοιάζονται, ότι μας σκέφτονται και εννοείται παίρνουμε χαρά όταν το βλέπουμε να γίνεται με οποιαδήποτε μορφής πράξης είτε αυτό είναι ένα απλό μήνυμα στο κινητό. Είναι κατά κάποιο τρόπο μιας μορφής επιβεβαίωσης ότι κάναμε σωστές επιλογές στους ανθρώπους γύρω μας, φίλους, συναδέλφους, οικογένεια. Όταν όμως δεν γίνεται, προκαλεί απογοήτευση, ακόμα και θυμό προς τον ίδιο μας τον εαυτό. Περιμένεις ένα μήνυμα, ένα τηλέφωνο, κάτι, και όσο βλέπεις ότι δεν γίνεται, θυμώνεις, νιώθεις ότι σπατάλησες το χρόνο σου σε ανθρώπους που δεν νοιάζονται καθόλου για σένα. Θα σου είμαι ειλικρινής όμως, το πας πολύ μακριά. Το καταλαβαίνω όμως ότι είναι ο αυτόματος μηχανισμός του ανθρώπου. Δεν χρειάζεται να το σκέφτεσαι έτσι όμως. Είναι απλά ένα μάθημα. Αν το καλοσκεφτείς μπορεί και να εκπλαγείς ότι άνθρωποι που δεν το περίμενες είναι αυτοί που εν τέλη σε έψαξαν, ρώτησαν να μάθουν τα νέα σου. Με τον ίδιο τρόπο ίσως να απογήτευσες και εσυ αυτούς έχωντας τους ίσως όχι τόσο ψηλά . Επομένως είναι όλα κατανοητά και ακατανόητα την ίδια στιγμή. Περιμένουμε από συγκεκριμένους ανθρώπους, αλλά υπάρχουν και άλλοι που περιμένουν από μας και στο τέλος ίσως κανείς δεν φταίει; Δεν θα το αναλύσω περισσότερο γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις είναι ένα απλό και περίπλοκο θέμα μαζί. Έχω εκφέρει την άποψη μου άπειρες φορ´ές για το συγκεκριμένο θέμα και παραμένει σταθερή. Θα συνοψίσω λέγοντας ότι οι άνθρωποι πρέπει να δίνουμε αλλά και να παίρνουμε και οι πράξεις μας μιλάνε. Επομένως θα το κλείσω λέγοντας ότι όλα έχουν να κάνουν με το πως ταξινομούμε τους ανθρώπους της ζωής μας. Επομένως είναι μια ευκαιρία για όλους μας να επαναπροσδιορίσουμε τις σχέσεις μας με όλους με έμπραχτες αποδείξεις¨ που δεν είναι άλλες απ᾽τις πράξεις.

Εσύ απλά μην ξεχάσεις αυτούς που ήταν διπλά σου. Πάρε αγκαλιά αυτούς τους ανθρώπους και αφιέρωσε τους χρόνο όπως έκαναν και εκείνοι. Μείνε μαζί τους. Αυτοί σου απέδειξαν πως σε νοιάζονται, και είναι εκεί για σένα όχι μόνο στα εύκολα, αλλά και στα δύσκολα. Το λιγότερο που μπορείς να κάνεις όταν τελειώσει όλο αυτό, είναι να τους βάλεις στην ζωή σου αν δεν είχαν ήδη μια θέση εκεί, και να τους δώσεις χρόνο.

Ίσως τελικά μετά από όλο αυτό να βγούμε ακόμη πιο δυνατοί. Εγώ εύχομαι να με διαψεύσετε και πάρετε τα μαθήματα που πρέπει, να περάσετε το τεστ. Ναι αυτή η πανδημια ήρθε στη ζωή μας με σκληρό και απροσδόκητο τρόπο, αλλά μας ανοίγει πολλές διαδρομές που οδηγούν σε προσωπική εξέλιξη. Μπορεί δηλαδή να ήταν δύσκολα, αλλά αποτελούν έναν πολύτιμο θησαυρό, αν τα αναλογιστούμε και τα νοηματοδοτήσουμε με τέτοιο τρόπο. Ας βγούμε ακόμη πιο ειλικρινείς μετά απ᾽αυτό.

Εγώ εύχομαι ας ΗΤΑΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ η καλόσύνη και η αγάπη..ή ας γίνει τότε μετά απ᾽αυτό.

Υ.Γ Με λίγα δευτερόλεπτα απ’ τον χρόνο μας μπορούμε να κάνουμε ένα άνθρωπο να χαμογελάσει!!

Υ.Γ2 Θα κάνω την αρχή και θα ευχηθώ καλές γιορτές, πάντα με αγάπη!!! Ελπίζω να περνάτε όλοι καλά όπου και να είστε!!

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...